Muller e teatro

5 motivos para ler poesía

1.- A poesía non morde, non fai dano e, aínda que hai quen pense o contrario, non é aburrida, nin romanticona, nin ridícula, nin difícil. E hai moitos tipos de poesía para que elixamos.

2.- A poesía serve para ler, cantar, gritar, recitar, rapear, musicar, declararse, rebelarse contra o mundo ou para sinxelamente rumorear suave ao oído. Tamén é un somnífero para durmir ben, unha pastilla sen química que mellora a saúde e o benestar, e relaxa ás persoas e serve, sobre todo, para explicar as razóns e as emocións que non veñen no dicionario.

3.- Os poemas son como caixas de ferramentas, valen para todo: para sentilos, manosealos, lelos, cheiralos, gardalos nun armario, ensucialos, para ligar, para polos encima da cabeza, colgalos na parede, limpalos, recortalos, reescribilos, merendalos nun bocadillo de papel, ordenalos, metelos na neveira e lelos coa cabeza mais fría, ou deixalos sobre a cama para devoralos á noite, clandestinamente, cando todos deitáronse. AdemaIs, a poesía cura enfermidades como a impaciencia, os nervios, os pés planos, os enfados, a dor de cabeza, as feridas imprevistas, as dores de amor, as indigestións, a ansiedade e algunhas gripes.

4.- A poesía está nas cousas que nos rodean a diario, na música, na amizade, no supermercado, na risa, na moto, no váter, na esperanza, na rutina, nas cousas persoais, na ruela sen saída, no mar contaminado, na tristeza, no teu barrio, no ceo cuberto, no computador, nun berro, na paisaxe, na conversación e nas rúas. Onde ti queiras.

5.- O importante da poesía non é obsesionarse con descifrala (besito tarantino), senón saber gozala, sentila, e intuíla. Na poesía reconforta sentir o seu ritmo, a súa música, a súa sonoridade, os seus xogos de palabras que por veces nos cegan, as imaxes fascinantes que nos ofrece. E tamén os seus enigmas. Poetizarse. En definitiva, facer da poesía un pracer.

5 motivos para ler poesía. FRAN ALONSO

Muller e poesía

A chamada xeración dos 90, renovou dous aspectos da lírica: a incorporación de mulleres poetas, e a difusión en formatos alternativos. Así, nomes como os de Olga Novo, Estíbaliz Espinosa, Emma Couceiro, María do Cebreiro, Emma Pedreira, Lupe Gómez, María Lado, Lucía Aldao ou Ana Cibeira, nacidas nas décadas dos setenta e oitenta, ou de autoras como Chus Pato, algo maiores pero coincidentes en poética, resultan fundamentais para comprender o que se escribe en Galicia, e en galego, desde a década pasada.

Unha xeración que non abandonou o formato clásico do libro —representado por Espiral Maior, e por Ablativo absoluto, de Xerais, recibindo un aluvión de premios—, e que outorgou importancia ao recital —en pubs , bares e tabernas—, e os boletíns, e a autoedición —sinónimo non de necesidade, senón de liberdade— ou as coleccións independentes e impulsadas polos propios escritores, baixo selos como Positivas, Edicións do Dragón ou Letras de Cal.

A todas elas queremos telas presentes na conmemoración do Día Internacional da Poesía que adicamos ademáis a muller.

Facer mención tamén a dúas antoloxías literarias nas que participan algunhas das poetisas citadas.

Damas negras: antoloxía poética recopilada por María do Cebreiro e que recolle cancións interpretadas por mulleres afroamericanas.

Mujeres de carne y verso onde atopamos nomes como o de Rosalía de Castro, Yolanda Castaño e Estíbaliz Espinosa que aportan a súa visión vitalista, romántica, feminista, e comprometida da existencia; voces propias que deixan a súa pegada no mellor da lírica escrita. Delas é a palabra.

Máis información en: Poesía digital; en Enfocarte, en AELG

Marzo con M de Muller

Máis información no álbum de mulleres do portal da cultura galega.

Primeira visita á Biblioteca Municipal

As rapazas e rapaces de 1º ESO visitamos hoxe a Biblioteca Municipal de Sanxenxo. Alí nos agardaban as bibliotecarias que nos recibiron cunha "terrorífica" sesión de contacontos.

Máis de un esta noite non poderá durmir! Abofé.