|||||bibliomanía |||/|||||\\\\\\||||||||\\\\\\\\\\|||||||||||||||/|||||\\\\\\||||||

Con Manuel Jabois

2012-01-26T17:28:00.004+01:00

"Los que piensan que el humor reside en la capacidad de mofarse del contrario no saben que quien lleva escrita la ironía en el código genético (que es donde tiene que estar escrita) suele entregarse desarmado ante el lector y mostrarle, en una desvalida desnudez, sus cicatrices infantiles, sus manías, todo un catálogo de imperfecciones para someterlas a la risa ajena. Sí, así de duro es esto. Tener gracia no consiste en decir que una ministra tiene barriga. Para señalar la barriga de una ministra hace falta que tú hayas mostrado muchas veces la tuya, o la de tu madre, o la de tu señora; de no ser así, mejor sería que te miraras al espejo y admitieras la tremenda realidad: mi lugar en el mundo es la revistilla del chismorreo (la gratuita). La malevolencia española nos atrasa: es autoindulgente, solo disfruta del defecto ajeno, no mide la crueldad, y jamás llega a la esencia del humor moderno, esa en la que el cronista, antes de disparar al prójimo ha de pegarse un tiro en el pie, para recordarse a sí mismo que, cuando te atacan, duele.

Yo soy una consumidora insaciable de columnas. Leo las de los columnistas que me gustan y las de los que no. Leo las de otros periódicos. Leo columnas infumables y otras en las que grito, Olé. Me aburren soberanamente aquellas en las que el columnista tiene una obsesión ideológica y todos los días la saca a pasear. Como si le estuvieran pagando de un partido político (quién sab e). O como si el columnista se convirtiera en un abuelo pesado que te repite veinte veces la misma cosa. A quien escribe en los periódicos no le queda otra que mantenerse joven. Joven significa tener siempre algo de aspirante a columnista serio, ser un poco tonto (es muchísimo mejor que ser un listo), tener capacidad de asombro, no acabar de casarse con nadie, ver el mundo con alegría y creer que en la próxima limpia de colaboradores tú serás el primero que salga por esa puerta. Cuando leo a un joven que cumple estos requisitos me entran ganas de fundar un periódico y contraatarlo, o de arrimarme un poco a la esquina de esta página para hacerle sitio. Siento ese entusiasmo lector cuando leo a Manuel Jabois, que ahora acaba de reunir en un libro, Irse a Madrid, alguna de sus columnas publicadas en el Diario de Pontevedra, en El Progreso o en su blog. "Si te gusta escribir", le han dicho desde siempre sus paisanos, "vete a Madrid".

Pero lo humorístico de la mirada de Jabois es que es la del muchacho que no acaba de prosperar, la del joven de provincias (como antes se decía) que convierte en oro las noticias más insustanciales. A mí me daría miedo que el joven Jabois se viniera a Madrid a hacerse un columnista de provecho, me daría pena que dejara esa crónica de la ciudad pequeña, de los políticos locales y las aventuras amorosas que no acaban de aterrizar en el mundo adulto. Me daría mucha lástima que se peinara ese flequillo que le cae sobre la cara, se hiciera mayor y perdiera el punto de vista del joven que considera que, entre todos los desastres que la actualidad le pone ante los ojos, el mayor con diferencia es él mismo. Si tuviéramos un rato para charlar (lo tendremos) le diría que el mejor elixir para la eterna juventud del columnista es el candor, que se mantenga lejos del humor cañí, de los aduladores que quieren acabar de leer una columna con los dientes llenos de sangre. Al cabo de los años, al columnista se le distingue no solo por lo que escribe sino por los clientes que acuden a su puesto en el mercado. Eso le diría." Elvira Lindo.

Para ler o artigo completo publicado no País o 17/07/2011 cliquear aquí:

"Aunquenunca había leído nada de él, su nombre no me era desconocido y me sonaba queescribía relatos breves. Más tarde se me completaría esta información diciendoque era columnista en un periódico y que en estos relatos estaba presente el humor. Cuando mecomentaron que nos iba a dar una charla sobre creación literaria lo primero quese me vino a la cabeza, no lo voy a negar, fue que iba a perder clase; losegundo, que me iba a aburrir y me iban a pedir que escribiese algo, cosa queodio ya que la imaginación se me corta.

Y entonces el profesor dio paso a Manuel Jabois… un hombre joven quedudo que llegue a los treinta y pelo hasta debajo de las orejas que se prolongaría en forma de barba. Tenía uncierto aire tímido y sincero, y un aire cómico, como si guardase sonrisasdentro que solo translucían a través del brillo de sus ojos. Realmente no meesperaba esto, al igual que no me esperaba su manera de hablar de la escritura.Nos dijo que si tienes que escribir algo preferiblemente sea porque algo tienesque contar, porque necesitas compartirlo. Que si quieres escribir, como en sucaso relatos de humor, lo mejor que puedes hacer es basarte en experienciasreales, situaciones que causen una sonrisa ya de por si o simplemente cambiarel narrador por uno más hilarante. Pero lo primero para poder reírte del mundoes aprender a reírte con uno mismo. También nos habló de que no existe laescritura como oficio sino como hobby, un hobby que no atiende a reglas ni ahorarios, que puede que no ganes tanto como un ingeniero nuclear pero no estámal.

Lo que más me llamó la atención de Manuel Jabois es que realmenteparecía que improvisaba. Parecía que había venido sinnada, sin esquemas, y aún por encima venía dispuesto a aprovechar la charla con nosotros paratener algo de lo que escribir. Eso me hizo que se me hiciera una persona muchomás cercana y por la manera en la que escribe sus textos creo que uno puedesaber como es su personalidad. Me gustaría darle las gracias por esos cincuentaminutos para mí escasos y decirle que después de escucharlo, uno se planteaescribir sus anécdotas más graciosas y vivir la vida de una manera másoptimista."

Ricardo Rodiño ( en colaboración con Adrián Melón). 4º ESO

Obradoiros de creación literaria

2012-01-23T22:53:00.002+01:00

Convocatoria VIII Certame Literario IES Sanxenxo

2012-01-16T18:04:00.003+01:00

Bases do Certame Literario:

Bases do Premio de Ilustración:

Con Andrea Maceiras

2012-01-10T23:27:00.002+01:00

O alumnado de 2º ESO tivo esta tarde a ocasión de participar nun obradoiro de creación literaria coa novísima escritora coruñesa ANDREA MACEIRAS, autora de dúas obras, Proxecto bolboreta e Violeta Tamurana, froito de dous premios literarios obtidos nos anos 2007 e 2010 respectivamente.

Con veteranía e claridade na exposición de ideas, Andrea achegou aos rapaces e rapazas presentes as directrices de como escribir un conto e provocar un sorriso co resultado. En primeiro lugar cómpre aliarse coas musas para que estale a chispa da inspiración e prenda a historia, logo virá o método, elixir o tipo de humor que se adapte a nós...

As imaxes amosan o agasallo enviado polos Reis que esta tarde recibimos na Biblioteca do IES de Sanxenxo. Mil grazas!!!

Obradoiros de creación literaria

2012-01-09T19:22:00.000+01:00

Nadal de libros, cine e música.

2011-12-19T14:47:00.000+01:00

"El mundo al que vienes"

2011-12-14T16:22:00.001+01:00

El mundo al que vienes é o título do álbum elexido polos bibliómanos do IES de Sanxenxo para os nenos e nenas do pobo saharaui. Unha pequena aportación para un gran proxecto baixo o nome de Bubisher.

Aquel niño partía feliz para la vida, para una vida con un libro en la mano,

siempre en la mano. Dámaso Alonso

Bo Nadal e Felices Lecturas no Novo Ano!!¡

Un día en Sanxenxo

2011-12-12T16:00:00.000+01:00

Nos 50 anos da primeira edición da miña novela Memorias dun neno labrego recibo homenaxes, contesto entrevistas, asino exemplares do libro e convídanme para encontros con estudantes. Este ir e vir abarca toda Galicia. Manteño coloquios moi interesantes con rapazas e rapaces das catro provincias. Converso cos profesores e con frecuencia cos alcaldes, que soen achegarme o libro de visitas para que escriba algo, e algúns entréganme o escudo municipal.

Para calquera autor estes xestos colectivos son moi estimulantes, e máis coma neste caso por tratarse dun libro publicado hai medio século. Esta vez foi en Sanxenxo. Un acto entrañable. Organizouno o instituto local xunto co Concello e a libraría Nós. Reuninme co alcalde e varios concelleiros. Recibín cordiais saúdos de benvida. Estaba presente Francisco López Rodríguez, director xeral do Libro, da Xunta. Dixen unhas palabras de gratitude e falei do aviador Piñeiro que tiña sido alcalde naquel concello, e entregáronme unha réplica do monumento que alí erixiron na súa memoria.

No auditorio falei de libros, da emigración a América e da significación da lingua galega. Mantiven un animado coloquio con estudantes. Algúns recibiron na ocasión premios dun concurso literario. O acto presentárono e amenizárono María Lado e Lucía Aldao.

O máis singular foi que dende días antes mantiveron expostos 61 debuxos e 78 cartas dos estudantes dirixidas a Balbino (o protagonista das Memorias) e a min. Nenas e nenos manifestaron dese xeito a súa tenrura e cordialidade. Pertencen ós CEIP de Magdalena, A Florida, Portonovo, e os IES de Vilalonga e Sanxenxo. Coordinou todo a bibliotecaria Dolores Tobío, que días despois me trouxo a Gres, encadernados, os testemuños estudiantís expresados nesas cartas e debuxos. Un xesto de verdadeiros amigos. Xosé Neira Vilas

Publicado por Correo Gallego o 11-12-2011

Na imaxe, Xosé Neira Vilas coas poetas María Lado e Lucía Aldao o 10 de xuño no Auditorio Emila Pardo Bazán de Sanxenxo.

Unha tarde inesquecible de sabiduría, xenerosidade e calidez humana. Mil grazas!

+ info: Homenaxe ao autor de Balbino. Entrega de premios do VII Certame Literario IES Sanxenxo

Dereitos humanos e o BuBiSheR

2011-12-11T18:46:00.001+01:00

63 anos despois da súa proclamación, segue sendo necesario lembrar esta data, 10 de decembro, na que a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración dos Dereitos Humanos.
Necesario porque nin tan sequera nos países que asinaron esta declaración están garantidos estes dereitos en igualdade de condicións para toda a poboación. Non hai máis que botar unha ollada ao noso arredor, asomarse ás noticias.

Mais aínda así cabe pensar que outro mundo é posible, que hai arrecendos espallados no ar que nos permiten prender unha candea pola esperanza, por estas xeracións, hoxe nen@s, adolescentes, que medran nas nosas aulas, ao abeiro das nosas Bibliotecas -das súas lecturas, da súa información, da súa formación- nen@s e adolescentes que se implican ilusionad@s e con empeño en proxectos coma "Coñecernos para querernos", nun intercambio persoal e de coñecementos con nen@s dos campamentos saharahuis, para quenes a apertura dunha biblioteca con (o Bubisher) ou sen (O Niño do Bubi) rodas, supón moito máis que un mundo de oportunidades. Para acceder á ilusión, aos soños, á formación, ao coñecemento doutras culturas, doutro idioma.

E con esa candea acesa, brincan faíscas que prenden en case un cento de Bibliotecas Escolares Galegas, que por todo o país escollen cada unha un fermoso álbum ilustrado para agasallar a ese recén estreado Niño do Bubi, porque, coma nas nosas propias Bibliotecas, toda inauguración é unha festa. A esa festa que é a lectura, nesas bibliotecas acubilladas na area, queremos enviar estes álbumes como aves portadoras de boa sorte, como bubishers* cheos de cor, imaxes, historias. Porque as nosas bibliotecas, @s nos@s lectores e lectoras, compartimos co Bubisher, cos lectores e lectoras das súas bibliotecas a crenza firme nos Dereitos Humanos, dende o seu 1º artigo: "Tod@s nascemos libres e iguais en dignidade e dereitos"

* O bubisher (Oenanthe leucopyga e Oenanthe leucura) é un paxariño tímido que vive na Península e tamén en África, aquí chamámoslle collalba negra e no Sáhara o seu nome significa paxaro da boa sorte, no dialecto hassaní é Bubchir بوبشير (o da boa nova) porque adoita aniñar e criar despois das choivas, o que quer dicer que medrará a herba, algo moi importante para quen ten gando.

Bubisher é tamén o nome dun autobús-biblioteca que circula entre os campamentos do Sáhara para levar lectura e información. Ou sexa, unha biblio... pero con rodas!!!

Se queredes unirvos á iniciativa de Álbumes para o Bubisher, só tedes que poñer os vosos datos xunto ao resto das Bibes Galegas.

Música e DDHH

Texto de Maribel Serantes (CEIP Os Casais)

Imaxe atopada aquí

Faille CÓxEgAs ás palabras!

2011-12-07T21:33:00.001+01:00

Procurar un sorriso no lector. Iso mesmo é o que vos propoñemos dende o Proxecto ARCE na convocatoria do seu II Certame Literario, nesta ocasión centrado no relato curto e no humor. Na súa páxina podedes consultar as bases do concurso.

100 películas sobre educación

2011-11-13T19:14:00.001+01:00

Decine21 acaba de sacar un listado cos 100 mellores títulos da filmografía que tratan dalgún xeito, o tema da educación, pasando dodrama á comedia, do terror ao xénero policial.

O listado está cos enlaces ás fichastécnicas e a sipnose das películas que reproducimos aquí.

34. El club de los emperadores
35. ¡Esto es ritmo!
36. La sonrisa de Mona Lisa
37. Lecciones inolvidables
38. Tierras de penumbra
39. 187
40. You’re the One (Una historia de entonces)
41. Hijos de un dios menor
42. La soga
43. El sustituto
44. Matilda
45. Una rubia muy legal
46. Oleanna
47. El estudiante novato
48. El colegial
49. Semilla de maldad
50. Forja de hombres

51. La ciudad de los muchachos
52. The Faculty
53. Secuestrando a la señorita Tingle
54. Cero en conducta
55. Los cuatrocientos golpes
56. Ser y tener
57. Herencia del viento
58. El profe
59. El ángel azul
60. Lolita (1962)
61. Un yanqui en Oxford
62. El pequeño salvaje
63. La piel dura
64. Diario de un rebelde
65. La terrible miss Dove
66. Enséñame a querer
67. Semillas de rencor
68. Adiós, muchachos
69. Un lugar en el mundo
70. Pigmalión
71. My Fair Lady
72. Oliver Twist (1948)
73. Oliver!
74. El espíritu de la colmena
75. Un poeta entre reclutas
76. Jóvenes prodigiosos
77. Un puente hacia Terabithia
78. American History X
79. Escuela de rock
80. El camino a casa
81. Nacida ayer (1950)
82. Vidas contadas
83. Las diabólicas
84. Karate Kid
85. Ángeles sin paraíso
86. Bienvenido Mr. Marshall

87. Sonrisas y lágrimas
88. Una mente maravillosa
89. Harry Potter y la piedra filosofal
90. Vida de un estudiante
91. If…

92. Mad Hot Ballroom
93. Historias de la radio
94. Marty
95. Había un padre
96. Los primeros amigos
97. Machuca
98. Estación Central de Brasil
99. El indomable Will Hunting

100. El rey de la colina

Engadiríamos ao listado a película “Sang Woo y su abuela” da directoracoreana Lee Jeong-hyang. Toda unha lección pedagóxica, aínda que fóra dasaulas!

Tamén a máis recente, neste caso sobre educación escolar, que obtivo a Palma de Ouro en Cannes no ano 2008 do director francés Laurent Cantet, La clase .

Na Biblioteca do centro podedes atopar algún destes títulos. Aproveitade para levalos e facer unha valoración dos mesmos.
Aquí quedan!

Cen anos con Cunqueiro

2011-11-07T22:15:00.003+01:00

Olimpiada Solidaria de Estudo

2011-11-01T21:29:00.002+01:00

Queres ser un estudante solidario?

Pois é ben doado.

1º. Achégate ao responsable da Biblioteca para que tome nota do teu compromiso de estudo.

2º. Poderás vir nos recreos e tamén os martes e os xoves pola tarde.

3º. A sala da Biblioteca é un lugar perfecto para o estudo.

4º. Cada hora do teu estudo convertirase nun euro, que aportarán as entidades patrocinadoras para que outros rapaces e rapazas en Haití tamén poidan estudar.

A campaña comeza o 5 NOVEMBRO e dura tan só un mes. A Olimpiada foi pensada por una ONG española, Coopera - Jóvenes para la Cooperación al Desarrollo - e organizouse por primeira vez no 2003 en Logroño.

+ info: http://www.olimpiadasolidaria.com/

Proxecto ARCE "En la órbita de los libros"na prensa

2011-10-28T18:43:00.004+02:00

Os medios de comunicación tamén falan de lecturas e bibliotecas. Velaí as noticias recollidas da prensa escrita dos días 23-24 e 25 de outubro nos que tivo lugar o encontro entre os participantes do Proxecto ARCE en Sanxenxo.

Na páxina de Twitter das visitas da USC tamén fai mención da presenza do grupo na visita á Biblioteca de América e a Biblioteca da Facultade de Historia.

ReADeRS

2011-10-27T22:51:00.002+02:00

24 Octubre

2011-10-25T23:01:00.000+02:00

Estes dous días, 24 e 25 de outubro, os coordinadores das bibliotecas dos centros de secundaria participantes no proxecto ARCE "En la órbitade los libros" tivemos o noso primeiro encontro do presente curso escolar en Sanxenxo. Entre as actividades programadas sinalar unha xuntanza cos distintos sectores da comunidade educativa co obxectivo de intercambiar experencias .

Un bo xeito de celebrar o Día Internacional das Bibiotecas.

Coa temeridade da xuventude, mentres os meus amigos soñaban con feitos heroicos no campo da enxeñaría ou o dereito, as finanzas ou a política nacional, eu soñaba con chegar a ser bibliotecario. Alberto Manguel. La biblioteca de noche

La colmena científica o El café de Negrín

2011-10-14T23:35:00.001+02:00

No centenario da súa creación, a Residencia de Estudantes propúxose incluir entre a súa programación unha peza teatral para compartir a súa historia co público. La colmena científica ou El café de Negrín devólvenos unha parte da historia da Residencia, contada a través dos seus protagonistas: a convivencia entre artes e ciencias, o diálogo e a tolerancia.

Un grupo de amigos residentes reuníronse durante anos para tomar un café moi cargado,

charlar das anécdotas do día, comentar as publicacións científicas máis recentes, os avances da ciencia ou calquera outro aspecto da actualidade. Entre os asistentes estaban José Moreno Villa, Unamuno, Francisco Grande Covián, Paulino Suárez, Beceña, Pascua e Hernández Guerra, ao lado de visitantes ocasionais ou conferenciantes ilustres que foron convidados á Residencia, como Le Corbusier, Max Jacob ou Marie Curie.

«Entre sorbo y sorbo, oyendo las anécdotas del día, podíamos ojear libros y revistas recientes. La información que allí se recibía era de primer orden, como seleccionada por nuestro anfitrión, don Juan Negrín, que colmado de lauros académicos acababa de regresar de Alemania».
José Puche, «El laboratorio de fisiología» Residencia, diciembre de 1963, México D.F.

Que libros ler?

2011-10-12T22:58:00.003+02:00

Sen dúbida, aqueles que nos apetezan pola razón que sexa. Un bo motivo para ler un libro concreto pode ser que lle gustase a alguén a quen apreciamos e nolo recomendase. Este é o caso das lecturas que se propoñen a continuación. Os distintos departamentos didácticos fan as súas apostas para este curso escolar.

Achegamos tamén as lecturas recomendadas polo profesorado dos distintos centros que participamos no Proxecto ARCE. Atoparedes títulos de autores representativos de cada comunidad autónoma. Por Galicia figuran Fina Casalderrey, Agustín Fernández Paz e Manuel Rivas.

Con todo isto traza o teu plan de lecturas, elixe os que máis che gusten porque hai que ler por pracer e con pracer. Ao final, as nosas lecturas deixan un pouso, aínda que ás veces pareza que un non se acorde de case nada.

Imaxes: Iolanda Zúñiga e Inversa Teatro

"Happy Curtis"

2011-10-07T23:55:00.000+02:00

O Concello de Curtis acaba de convocar o VIII Premio de Narración Curta HAPPY CURTIS

"Cóntanos o día máis feliz da túa vida".

Os traballos presentados deberán estar escritos en lingua galega.
Deberán enviarse en formato word e cunha extensión entre 3000 e 5000 carácteres (espazos incluídos).
Achegarase no arquivo, unha última folla que conteña unha copia do DNI, dirección, teléfono de contacto, e a categoría á que pertence.

Establécense dúas categorías:

A. Dos 12 ós 18 anos.

B. Dos 19 anos en diante.

Premios :

Categoría A:

1º premio: 200 euros

2º premio: 100 euros

Categoría B:

1º premio: 350 euros

2º premio: 150 euros

A data límite de entrega é o 30/11/2011

PARTICIPA!!!

+ info: consulta as bases

Agustín Fernández Paz

2011-09-24T21:25:00.001+02:00

Agustín Fernández Paz acaba deser galardoado co VII Premio Iberoamericano SM de Literatura Infantil e Xuvenilpolo seu compromiso cos valores humanos universais e o seu papel determinante na construcióndunha literatura infantil e xuvenil en lingua galega. É a primeiravez que un premio a nivel internacional recoñece a traxectoria dun escritor en lingua galega .Congratulámonos de tan boa nova.

Agustín Fernández Paz formaparte dos nosos escritores máis queridos e apreciados. Hai uns anos puidemoscontar coa súa presenza na entrega dos premios do III Certame literario deSanxenxo, e cando botamos a andar o club de lectura foi o seu libro Noite de voraces sombras o que abriu as propostas de lecturas dese ano.

No presente curso escolar outro dos seus libros máis premiados, O único que queda é o amor está proposto como lectura en todos os institutos que participamos no proxecto ARCE. Sen dúbida, unha boa elección que non defraudará.

Homenaxe a María Dolores

2011-09-14T17:29:00.000+02:00

Comezamos o curso con tristeza.

Temos que despedir á compañeira Mª Dolores Martínez Tobío, docente no IES Luis Seoane de Pontevedra e responsable da biblioteca escolar do centro. Hai só uns meses que Mª Dolores nos puxo a Salvar Libros por centros de toda Galicia. Salvar os libros que valen a pena, as linguas nas que se escriben eses libros, as bibliotecas nas que se gardan... a memoria dunha mestra que día a día traballou a favor da cultura e a educación.

Este é un documento colaborativo como tantos outros nos que Mª Dolores adoitaba participar co seu habitual entusiasmo. Desgraciadamente convocounos hoxe a súa despedida e pensamos nesta pequena homenaxe que xorde da mesma rede que ela axudou a tecer. Canto tempo e ilusión dedicados a Biblioiris, a súa bitácora vinculada á biblioteca escolar do instituto! Por iso os nosos blogs lamentan hoxe a súa ausencia. Por iso esta entrada será publicada por moitos outros centros, ademais dos que aquí figuran. Esperamos que este documento saiba representar tamén a tantas persoas que, desde a rede PLAMBE das bibliotecas escolares galegas, desexan expresar o seu pesar e as súas condolencias á familia e amigos da nosa compañeira. Son tantos os centros que a súa relación excede as dimensións deste documento.

Grazas Mª Dolores polas palabras, polas reflexións, polas propostas, polo tempo, polo que fixemos xuntos e que permitirá seguir camiñando pola ruta das bibliotecas escolares.

Cristina Novoa

Pilar Sampedro

Asesoría Bibliotecas Escolares

Imaxe das ligazóns: Rapaza lendo. Gustav Adolf Hennig

Vía Mesturas. Grazas!!

Balance dos empréstitos no curso 2010/11

2011-07-11T19:59:00.001+02:00

No período comprendido entre os meses de outubro e maio realizáronse un total de 1.251 empréstitos. O que supón un incremento aproximado do 5% sobre o curso anterior. Hai que sinalar que este incremento no número de empréstitos prodúcese a pesares de que:

• O número de alumnos/as matriculados no centro minorou nun 4,3%

• No centro reforzáronse outras actividades de fomento de lectura, achegando libros tanto ao alumnado como ás familias, e que non figuran na base de datos do programa informático. Así temos:

o As mochilas para a hora de ler.
o As maletas viaxeiras
o A sección de autoempréstito para as familias.
o A sección documental específica de aulas.
o Os “carriños de ida e volta” para as horas de garda.

Fondos máis solicitados.

Na gráfica pode observarse que os fondos máis solicitados foron os libros, representando o 87% dos empréstitos seguido dos audiovisuais cun 11%.

A demanda media mensual foi de 158 empréstitos. Os meses nos que se produciron máis empréstitos foron os de novembro e maio, con 209 e 212 respectivamente. Pola contra os meses de menos solicitudes foron os de outubro e marzo, con 123 e 119 solicitudes respectivamente.

Evolución histórica

A evolución do empréstito de fondos realizada pola Biblioteca do centro, con respecto a cursos anteriores, segue a ter unha tendencia ascendente. Así o incremento deste curso escolar, con respecto ao pasado, é dun 4,95% no acumulado do curso. Na gráfica seguinte pódese observar a evolución dos empréstitos totais ao longo dos tres últimos cursos escolares.

Esta tendencia ascendente a nivel global tivo tamén o seu reflexo durante os dous primeiros trimestres, durante o período de outubro a febreiro, mentres que no último trimestre os empréstitos realizados mes a mes foron inferiores que no curso anterior, como se pode observar na seguinte gráfica.

Análise e valoración realizada por Mª Carmen Parrado, profesora encargada da xestión da Biblioteca.

Premios ARCE

2011-06-27T18:58:00.001+02:00

A poesía, como xa se fixo referencia neste blog, foi o núcleo temático das actividades programadas para o mes de marzo: recitais, poesía para consumir, performance, obradoiros… xunto coa participación no I Certame de Poesía " En la órbita de los libros" convocado polos centros que formamos parte do proxecto ARCE. Catro alumnos do noso centro acadaron o 1º e 3º premios de cadansúa categoría. Todo un éxito que recollemos para seguir avanzando, contaxiando a alegría e tamén a convicción de que a lectura e a escritura son unha carreira de fondo. Parabéns a tod@s!

CATEGORÍA A

1º premio: Mujer, infierno y silencio.
SARA MARTÍNEZ GARCÍA 2º C

3º premio: En la órbita de los libros.
SHEILA MANSILLA OUBIÑA 1º C

CATEGORÍA B

1º premio: No me viene a la cabeza.
RICARDO RODIÑO BALBOA 3º A

3º premio: Me gusta cuando callas el silencio.
ANA UHÍA PÉREZ 3º A

Podedes ler os seus poemas neste blog e tamén no blog do proxecto xunto cos outros poemas gañadores.

Se queredes escoitalos na voz dos compañeir@s do IES Mediterráneo cliqueade aquí e aquí. Unha fermosa e solemne entrega de premios. Grazas por compartila.

A nosa felicitación a tod@s os premiados!!

Moda verán 2011

2011-06-20T18:30:00.002+02:00

O verán é tempo de deixarse levar pola lectura sen pensar en nada máis. Non importa onde esteas ou onde pases o verán, déixate acompañar por un bo libro!
Estas son as nosas propostas:

Palabras e cores no 50 cumpreanos da publicación de Memorias dun neno labrego

2011-06-13T23:43:00.002+02:00

A NOSA HOMENAXE A XOSÉ NEIRA VILAS

Un traballo en equipo, no que colaboraron os centros participantes no VII Certame Literario ( IES de Vilalonga, CEIP A Florida, CEIP de Dorrón e CEIP de Portonovo) xunto coa rede de Bibliotecas Municipais do concello de Sanxenxo, fixo posible esta homenaxe - exposición. Como mostra algunhas imaxes:

Tamén formou parte da exposición un vídeo que gravaron os rapaces e rapazas de 4º ESO e do Club de Lectura do IES de VILALONGA. Cliqueando no enlace podedes velos e oílos. Un gustazo!

Chegan os primeiros comentarios

2011-06-13T22:45:00.006+02:00

"O venres pasado, ás 8.00 da tarde celebrouse no auditorio Emilia Pardo Bazán a entrega de premios do VII Certame Literario. O acto abriuno María Lado e Lucía Aldao con poesías co son da guitarra de fondo. A continuación fíxose unha homenaxe a Xosé Neira Vilas, o escritor galego autor de "Memorias dun neno labrego", un home de 82 anos, que conserva un gran sentido do humor. E finalmente deuse paso á entrega de premios con María Lado e Lucía Aldao.
A miña opinión sobre o acto é boa e o autor que veu como invitado este ano fíxonos pasar unha tarde irrepetible" . Laura Soutullo

"A charla de Xosé Neira Vilas pareceume moi interesante. Contounos cousas sobre o libro e deixou que lle preguntásemos o que quixéramos e respondeunos moi ben a todas as nosas preguntas. Ao rematar asinonos os libros amablemente. Aprendín que é un señor brillante e tamén intelixente do que temos moito, moito que aprender". Alexis

"O día do certame literario para min foi unha experiencia moi bonita. Xa que tan só, valeu a pena polo feito de estar alí con outros rapaces e rapazas de outros centros. Creo que a todos os rapaces aínda que non gañasen nada, lles gustou esta experiencia. O meu obxectivo no certame literario non foi quedar de primeira, se quedaba moi ben pero se non, non pasa nada. Nunca me desanimarei a non participar aínda que non gañe, xa que o meu obxectivo é facelo o mellor que poida e cada vez mellor. Aínda que tamén ás veces para facelo ben teño que poñerme unha meta para chegar alto.
Ademais puiden coñecer a Neira Vilas. Cando o escoitaba alegrábame moito xa que para min é un luxo ter diante a un escritor tan importante das letras galegas. Ademais eu lin algúns dos seus libros. É unha boa experiencia porque así o día de mañá cando teña fillos lles direi: "mira, eu coñecín ao escritor deste libro" e mostrareillo asinado. Ben, en xeral gustoume moito a experiencia e sen dúbida ningunha, repetirei e animo a toda a xente a que participe xa que é moi bonito. Noelia Pombo

Na miña opinión foi marabilloso. Nada máis comezar, MARÍA LADO e LUCÍA ALDAO recitaron un poema doce e fermoso para pasar a presentar a Carlos Lema. Logo, XOSÉ NEIRA VILAS, subiu ao escenario e falou do seu benquerido Balbino e contestou a todas as nosas preguntas estendéndose nas respostas, para o noso maior agradecemento. Inés

Escoitar recitar a María Lado e cantar a Lucía Aldoa foi marabilloso porque o facían dende o corazón e iso notábase. Lucía

Impresionoume que no Auditorio non se podía ver ningún asento baleiro, ata tiveron que abrir a parte de arriba. Con curiosidade e atención escoitamos a María Lado mentras unha fermosa melodía soaba na guitarra de Lucía Aldao. Da mesma maneira, escoitamos as reflexións do autor de Balbino, quen respondeu as moitas das preguntas que lle fixemos.Noelia Caneda

Pareceume fantástico escoitar a Neira Vilas. Falounos de como comezou a escribir, da primeira persoa que leu o seu libro e un montón de anécdotas máis. María Lado e Lucía Aldao animaron moito ao público coas súas cancións e os seus versos. Aínda que non ganase mereceu a pena ir. Estaba todo o Auditorio cheo a rebosar e emocioneime cando todo o mundo se puxo en pé para aplaudir a Neira Vilas. Laura Arousa

Petiscos da vida e obra de Neira Vilas

2011-06-13T21:41:00.003+02:00

Neira Vilas na entrega de premios do VII Certame Literario

2011-06-13T20:37:00.004+02:00

Na tarde do venres 10 de xuño, Xosé Neira Vilas falou sobre a súa traxectoria como escritor para un público heteroxéneo que o agardaba no Auditorio Emilia Pardo Bazán e contestou a cantas preguntas lle fixeron os asistentes. Carlos Lema, en representación da Editorial Galaxia fixo unha introdución ás palabras de Neira Vilas, do que significa para a súa editorial a publicación das Memorias dun neno labrego e do resto da obra do autor. María Lado e Lucía Aldao encargáronse de conducir a gala coa súa poesía e a súa música ofrecendo unha emocionada e irrepetible xornada a todos os asistentes.

Fallo dos premios: O xurado presidido por María Lado acordou conceder os seguintes premios:

Categoría A:

IRIA OTERO RIVEIRO. CEIP Dorrón

ROCÍO MATILLA NÚÑEZ. CEIP Portonovo

Categoría B:

ALBA GÁNDARA MARTÍNEZ. IES Vilalonga

DANIEL DOPAZO PIÑEIRO IES Sanxenxo

Categoría C:
ADRIÁN MELÓN GÓMEZ. IES Sanxenxo
PATRICIA PÉREZ DOMÍNGUEZ. IES Vilalonga

Categoría D:
CÉSAR ESTÉVEZ BESADA. IES Vilalonga
NURIA RODRÍGUEZ PIÑEIRO. IES Vilalonga

PREMIO DE ILUSTRACIÓN
LUISA SILVA MARTÍNEZ. CEIP Portonovo

FINALISTAS: Categoría A

ESTELA SOLER BRAÑAS. CEIP A FLORIDA
ALBA FERNÁNDEZ FONTÁN . CEIP A FLORIDA
ALBERTO TORRES MONTES. CEIP A FLORIDA
RAMÓN VÁZQUEZ OZORES. CEIP A FLORIDA
JOSÉ MANUEL BÚA DOMÍNGUEZ. CEIP DORRÓN
PAULA BALBOA OTERO. CEIP DORRÓN
SARA PUENTE CRESPO.CEIP DORRÓN
LUISA SILVA MARTÍNEZ. CEIP PORTONOVO

FINALISTAS: Categoría B

MARÍA BELÉN RODRÍGUEZ FRANCO. IES SANXENXO
RODRIGO VIÉITEZ GONZÁLEZ. IES SANXENXO
JÉSICA CASTRO ALARCÓN. IES SANXENXO
MARÍA GAGO MUÑIZ. IES SANXENXO
EVA PADÍN GONZÁLEZ. IES SANXENXO
LUCÍA OTERO TORRES. IES VILALONGA
SAMANTHA DÍAZ DURÁN. IES VILALONGA
DAVID GÜIMIL VÁZQUEZ. IES VILALONGA

FINALISTAS: Categoría C

RICARDO RODIÑO BALBOA. IES SANXENXO
SANDRA DEVESA MELÓN. IES SANXENXO
MARTA OTERO FERNÁNDEZ. IES SANXENXO
RAQUEL LORENZO VIDAL. IES SANXENXO
REBECA RODIÑO JABOIS. IES SANXENXO
MÓNICA BARRAL AGUÍN. IES SANXENXO
SOFÍA FERNÁNDEZ FUENTES. IES VILALONGA
MÓNICA ÁLVAREZ GORDO. IES VILALONGA

FINALISTAS: Categoría D

LORENA DO AMARAL ROSAL. IES VILALONGA
ALBA FERNÁNDEZ REY. IES VILALONGA
SARAI DOPAZO AROSA. IES VILALONGA
VERÓNICA SUEIRO NÚÑEZ. IES VILALONGA
ANNABELLE ÁLVAREZ GUTIÉRREZ. IES VILALONGA
AMANDA CASAL LORES. IES VILALONGA
DIEGO FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ. IES VILALONGA
PATRICIA LÓPEZ FONTÁN. IES VILALONGA

A prensa e a rede tamén contribuíron a espallar o acontecemento:

Páxina web do concello de Sanxenxo (08.06.2011)
Diario de Pontevedra (10.06.2011): Xosé Neira Vilas apadrina la 'cantera' literaria de Sanxenxo
La Voz de Galicia/Pontevedra( 10.06.2011): Los centros escolares del municipio celebran el cincuenta aniversario de su libro «Memorias dun neno labrego»
Axenda cultural AELG: Sanxenxo: gala de entrega de premios do VII Certame Literario IES Sanxenxo, con María Lado, Lucía Aldao e Xosé Neira Vilas
Blogaliza: Neira Vilas en Sanxenxo
Coordinadora de ENDL:Xosé Neira Vilas estará en Sanxenxo o 10 de xuño para a entrega dos premios do VII Certame Literario do IES.
FANPA. Federación Provincial de ANPA de centros públicos de Pontevedra: Homenaxe a Xosé Neira Vilas

Neira Vilas en Sanxenxo

2011-06-06T00:27:00.001+02:00

Xosé Neira Vilas estará en Sanxenxo o 10 de XUÑO para a entrega dos premios do VII Certame Literario. Os rapaces e rapazas dos centros participantes faranlle unha pequena homenaxe con motivo dos 50 anos da publicación de Memorias dun neno labrego

Para saber algo máis sobre o autor e a súa obra cliqueade no boletín:

Open publication - Free publishing - More autor

A INSOPORTABLE LEVEDADE DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES GALEGAS

2011-06-01T18:36:00.001+02:00

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte:

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información. Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater. A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.

Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas. Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser? Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos? O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia. Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable.

Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal.

Onde quedou ese entusiamo?

Que interpretación debemos facer?

O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo?

E nós?

En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propia Consellería a que nos invisibiliza?.

Colectivo dos equipos das bibliotecas escolares integradas no PLAMBE (Plan de Mellora das Bibliotecas Escolares Galegas)

Moita poesía, pouca diversión !!

2011-05-29T20:25:00.004+02:00

O 10 de XUÑO con motivo da entrega dos premios do Certame Literario teremos con nós a María Lado e a Lucía Aldao co seu espectáculo Moita poesía, pouca diversión.

En palabras de Edu Estévez a María Lado "parírona alá por 1979 nun coche da velvet underground nalgún lugar da nada que une a nada do cee que figura oficialmente como lugar de nacemento e santiago de compostela, a gran nada no centro da nada."

Lucía Aldao, nacida na Coruña, no barrio dos Mayos, como a ela lle gusta indicar, comparte con María Lado o escenario recitando poemas e versionando cancións. Moita poesía, pouca diversión é un título cargado de ironía. O espectáculo, pretende chamar a atención daqueles que miran a poesía de reollo. Para Aldao e Lado a lectura de poesía non pode ser algo que adormeza ao espectador.

Agardamos pois, que chegue o día. Estaremos ben despertos!!!

Letras galegas

2011-05-25T23:11:00.000+02:00

Os Departamentos de Galego e Normalización Lingüística celebraron o Día das Letras Galegas agasallándonos cun recital de poemas de Lois Pereiro. O vídeo recolle a presentación do acto e un dos poemas, tal vez máis coñecidos do poeta, que foi tamén un guión para a televisión de Galicia, emitido o 25 de xullo de 1988.

Galicia... data

Run...
A. Auga. Aire. A Amnesia do vencido, a Atracción do Abismo, a Árbore xunta á Árbore, e a alegría do espazo circundante. A alma é o Atlántico e é o cantil o corpo da súa chamada Atro

B. Barroco: a Beleza usual feita materia en pedra no Bordo do Bosque omnipresente.
C. Calma. Castelao, Curros, Cunqueiro, Cultura, Celebración e Culpa: unha conciencia Céltica do Cosmos.

D. Difícil definir esa Dor, Dobregar o Destino, conseguir que o Desexo nos siga sendo útil. (Diluvia)

E. Espiral no Espazo Esférico. Emigración: Estímulo do noso Exilio interior que nos leva polo leste cara a Europa, polo mar cara ao Éxito e cara á Enfermidade, e sempre cara ao Eterno Extrañamento do Espírito.

F. Fogo de Fogar. Fantasía. Fábricas, Febre e Formas do Futuro, Figuras do pasado. O Fenómeno atmosférico da Felicidade, e todas as Festas do mañá...

G. Gráficas do Granito, auga e silencio, onde transborda a alma da Gulfstream. O xemir das Gaitas, e no carácter esa amable presenza da Graxa.

H. Historia: Herbicida o esquecemento. A Humidade, o "Horror vacui" e a Humildade impídennos converter a Historia en Heroísmo. Nosa Herdade adestrada na fuxida, coa sabedoría das feridas vellas, por nosas propias mans soamente vencidos.

I. Ironía: arte de converter o Inferno nun conto de Inverno.

J. Son oriental. Rotundidade sureña.

K. Kilowatios por terra mergullada.

L. Loito: manchas na paisaxe, bólas negras sobre o tapete verde.
M. Lega Mortos o Misterio da Música, pero o Miño vaise levando ese Misterio ao Mar.

N. Norte. Noite. Néboa. Negro: materia poética nacional.

Ñ. Nh/ gn/ ñ.

O. Oeste: "Galicia atende e obedece á chamada do Oeste" (R. Otero Pedrayo). Tantos séculos de Ofensas e de Esquecemento crean anticorpos no Organismo dun pobo, e esa continua Ofensa da historia xerará no Orgullo deste pobo apracible o destrutivo Osíxeno do Odio, a Obsesión do fracaso e da culpa.

P. Poesía. Patria. Paixón. Perigo de extinción, perdidos en nosa propia Pureza, da necesidade de ser un Pobo. A nosa indiferenza alimentará o Proceso de autoxenocidio que vivimos. Paisaxes dispersas, aliñados entre os Perfís do Pasado, coa Presenza dunha vexetal sensación de eternidade. Paixón e Poses "punk", reflexos Postmodernos e altas horas nos diques urbáns da noite.

Q. Química da dor Quintaesencia do medo. Aí, pegado a min, quen ri?

R. Río: o Rumor da vida, a Relixión das augas. As Risas xorden sempre onde Reina a calma, na quietud profunda de quen coñece o Risco e domínao. Rural: corre sangue Rural por estas veas; e se algunha vez a Razón opón Resistencia, recoñécese o galego na terra, na lenta vitalidade da árbore, na invencible Resignación da herba.

S. O Son da Soidade e o Silencio. O Salvaxe Sarcasmo dos Soños do presente, e a Silente atracción polo Suicidio: o Sil. O Miño é o noso Sangue, o Sil a súa Sombra. Serenos e Sombríos, finalmente transcende o Sorriso astuto.
T. Terra. E o Tempo, e o Trastorno e as súas Tebras. A Tradición dunha triste Tenrura. A Terra é o principio, e todo existe nela e para ela.

U. Utopía: compaxinar o desexo e a necesidade dos nosos soños.
V. Vacas en Vales mollados, e a férrea Vontade dos Vellos encadeados á terra, co Vicio do seu fatalismo escéptico. Verde. Verde e máis Verde sobre outros Verdes, e por detrás: Verde.
W. Whisky: noite urbana. Galicia é Wagneriana, ou é máis ben un Wolfgang Amadeus enfermo de paisaxe, soñando con Sibelius?.
X. 25 de Xullo.
Y. e
Z. Fin

LOIS PEREIRO. Do libro POEMAS 1981/1991

Fahrenheit 451, hoxe e en galego

2011-05-18T21:48:00.001+02:00

Que libro salvarías ti?

A resposta a esta pregunta xorde dun traballo colaborativo entre 96 bibliotecas escolares galegas e pretende ser unha chamada de atención sobre a importancia de apreciar, coidar e manter o noso patrimonio cultural escrito. Preténdese difundir a idea de que é imposible destruír os libros e os valores que neles se transmiten se somos quen de conseguir que formen parte de nós para sempre.

No noso instituto os libros máis votados foron:

• Tistes armas de Marina Mayoral

• A sombra cazadora de Suso de Toro.

A idea desta iniciativa de Salvar un libro está baseada na obra de Ray Bradbury Fahrenheit 451. Se cada un de nós aprende de memoria un pequeno fragmento dunha obra, como símbolo de todo o seu contido, poderemos convertirnos en persoas-libro e conservar o seu contido do esquecemento.

Para levar a cabo esta actividade contamos coa colaboración do Departamento de Galego e do Equipo de Normalización Lgca do centro.

A iniciativa xurdeu dende as Bibliotecas Escolares, pilotadas polo IES Seoane, o IES Sánchez Cantón e a Escola Unitaria de Vide.

As ilustracións dos cartaces son autoría de Jaime Eizaguirre, debuxante e arquitecto. A todos eles queremos agradecerlle a súa xenerosidade.

Autopsia de Lois Pereiro

2011-05-08T20:12:00.003+02:00

Autopsia lírica de Lois Pereiro, publicada en Estampas do mundo elegante en Edicións A Nosa Terra, polo xornalista e amigo Xesús Campos nos ofrece un retrato cercano ao home e ao poeta:

Hospital de tránsito de Berlín, habitación 319. Ou residencia comarcal en construción. Un billete de Castromil e unha longa espera nun piso descoñecido.

Sobre a mesa un paquete de tabaco, un bolígrafo, papeis e unha navalla amábel, das que non firen; das de cortar, separar e compartir o pan, os velenos e os versos en canal, coa limpeza e precisión do bisturí que escintila escaparates das tendas de material cirúrxico.

Uns ollos que se vencen no acougo da media-tarde, unhas estrofas que se van latexando, impelidas polo émbolo dos días que pasan como aguiolladas, como calendarios de parede.

Unha figura eléctrica, enxoita, despeiteada e sempre envolvida en negros e grises, como levando o loito en camaradaría, atravesa a rúa a toda présa, párase, esculca a ver quen hai, quen treme, quen leva.

A golpe de ar aberto, do tintinear das pingas de orballo que axexan os soportais, de filmes literarios, de sangues e máis ungüentos, van saíndo versos fríos, secos, contundentes e sen concesións ás gramáticas ociosas: velaí a riqueza da súa poesía, capaz de encerrar dez significados nun termo: de lexemas máxicos, de fonemas tóxicos, de silencios físicos péchase o poema como se pecha un trato. Saen así poemas de dúas, poemas de tres, poemas dun cuarto. Poemas polos aires e na cola dos cines de estrea, nas esquinas, nos portais...

Hai moitos bares, moitos cines e moitos poetas, mais sempre acabas quedándote cun par de bares, un par de cines, un par de poetas. Por aí anda o Luís Pereiro. Trátase agora de saber se se trata dun poeta, dun bar, dunha cafetaría; dun poeta que toma cervexa ou dunha cafetaría capaz de filmar poemas.

Xesús Campos ademais de xornalista foi humorista gráfico. Co seu lápiz, tamén trazou o retrato do autor homenaxeado polas Letras galegas. Coa súa, outras miradas da man de Reimundo Patiño, Pedro Villarejo, Antón Patiño, Lupe González... e Séchu Sende ofrécenos a súa visión especial do poeta. Un fermoso agasallo.

Marcapáxinas para as Letras Galegas

2011-05-06T23:58:00.002+02:00

Unha forma de dar a coñecer ao poeta homenaxeado este ano no día das Letras Galegas é a través dos puntos de lectura que vanse repartindo cos empréstitos. Para abrir boca.

Encontros do Plan de mellora de bibliotecas escolares

2011-05-04T17:22:00.001+02:00

A Asesoría de Biblioteca escolares acaba de subir un vídeo resume dos Encontros do Plan de mellora de Bibliotecas Escolares 2010/2011, que tiveron lugar en Santiago os días 7 e 8 de abril, aos que asistimos os responsables das bibliotecas integradas neste proxecto. Para máis información e ter acceso aos materiais entrar como convidado en redeBE

Pedro García Aguado

2011-04-30T17:44:00.005+02:00

O campeón olímpico de waterpolo Pedro García Aguado ofreceu unha conferencia promovida pola Federación de ANPAS O CON de Sanxenxo ante un foro de 500 estudantes de Secundaria dos centros do concello sobre os riscos que conleva o uso e abuso de substancias como o alcohol e as drogas. Estos son algúns dos comentarios dos asistentes á charla:

"El viernes día 29 de abril, hemos tenido tanto mis compañeros como yo, la oportunidad de acudir a la conferencia de Pedro, más conocido como “el hermano mayor”. El hotel Juan Carlos I abrió sus puertas para los alumnos de distintos centros.

La conferencia empezó con una breve introducción de un abogado. A pocos minutos el esperado protagonista quiso dejar claro lo siguiente:”Yo no vengo aquí para deciros lo que tenéis que hacer, sino para contaros lo que a mí me pasó”. Empezamos con el tema principal “Las drogas y el alcohol”.

Explicó cosas que realmente nos dejó los pelos de punta… Yo creo que su historia fue realmente impresionante, él es un hombre admirable ya que pudo salir de la situación que vivió, porque una cosa es contarlo y otra es vivirlo en carne y hueso... Nos comentó las cosas tal y como son, ahora si, cada uno tendrá que escoger su camino." Sheila

"El dia 29 de abril de 2011 el hotel de Sanxenxo Juan Carlos I tuvo el honor de recibir una charla de las manos de un profesional como es Pedro García Aguado. Este hombre tiene el mayor palmarés español en el mundo del waterpolo, en el 1992 fue campeón del mundo con la selección española y tiene varias copas del rey y ligas españolas. Comenzó a tomar drogas, pero se recuperó a tiempo en un centro de desintoxicación y ahora trabaja en el programa Hermano Mayor para la cadena cuatro. En el programa le cambia la actitud a gente que pelea con los padres y es muy agresiva.

En la charla nos habló un poco de su vida y de lo que habia hecho. Nos comentó lo que hacen las drogas y me pareció un hombre muy majo y con mucha facilidad de palabra. Muchos jóvenes las consumen porque quieren integrarse en la sociedad o para sentirse mejor. La conferencia iba dirigida al tema de la superación. Me gustó mucho la charla y espero volver a verle algun día pero no ir a su programa." Martin

"En la charla nos explicó que por culpa de las drogas y el mundo que las rodea, no se pudiera despedir de su abuelo, ya que estaba de fiesta. Nos comentó que muchos jóvenes consumían drogas u alcohol para integrarse en el grupo de los guays. También nos contó que fue a un centro de recuperación y cuando ya estaba recuperado intentó volver a jugar al waterpolo, pero faltaba muchos días a entrenar y no tenía el mismo aguante que años atrás.

Finalmente decidió participar en un programa llamado Hermano Mayor y ayudar a adolescentes a que dejen de consumir drogas para que no pasen por lo mismo que pasó el." José Ramón

"La charla estuvo muy bien y además de hacer unas bromas, nos explicó que los jóvenes que se meten drogas se creen héroes pero que los verdaderos héroes son los que no se meten droga y los que no beben para hacerse los interesantes. Para mi la charla fue muy buena no sólo por lo que nos enseñó sino porque también pudimos hacerle preguntas a las que nos contestó con toda la amabilidad del mundo y después nos sacamos fotos con él. Para mí, la charla fue ejemplar." Miguel

"Me impactó mucho que un gran deportista de élite, campeón olímpico y mundial de waterpolo, cayera en el mundo de las drogas y del alcohol y tuviera que ingresar en un centro de desintoxicación.

Lo que más me gustó de la conferencia fue que Pedro fue muy simpático, y de vez en cuando soltó algún que otro taco para atraer nuestra atención. Es un gran comunicador. Lo que menos me gustó fue cuando nos tuvimos que marchar ya que estaba muy a gusto. Para mí Pedro es un ejemplo a seguir, solo que a mí me gustaría ser campeón del mundo y olímpico de fútbol pero no querría caer en el mundo de las drogas y del alcohol. Luis

"Me gustó mucho. Me ha hecho reflexionar y recapacitar sobre lo que puede pasarte en la vida. Él ha dejado las drogas y nos ha dado un buen ejemplo a los chicos y chicas que hemos asistido a la conferencia. Personalmente me parece un buen hombre que ha seguido adelante a pesar de todo lo que le ha pasado en la vida, como la muerte de su mejor amigo o ingresar en un hospital de desintoxicación… " Ángel

Pedro García Aguado ha publicado varios libros sobre estos temas que podréis encontar en la biblioteca. Solicítalos!

Apadriñamentos

2011-04-07T23:16:00.002+02:00

Para conmemorar o Día Internacional do Libro Infantil, un total de 68 rapaces e rapazas distribuídos en tres grupos, foron os padriños e madriñas que leron os seus contos predilectos aos afillados e afilladas que os agardaban con impaciencia nos seus respectivos colexios: Magaláns, A Florida e Portonovo. A volta ao colexio de orixe e os vínculos afectivos que implica a actividade fai aventurar que as historias e os contos estarán presentes na vida lectora dos protagonistas.

Tiven a certeza de que un libro compartido duplica o seu gozo.Emilio Pascual
Abonda unha voz dun narrador cun feixe de ilustracións unidas por un fio condutor, a devota recomendación dunha obra ou, especialmente, a lectura dun bo libro, para que unha persoa inicie o seu itinerario lector. Pep Molist

Adiviña, adiviña...
Unha casa que ten mil portas que se abren a mil camiños que dan a mil cruceiros
polos que se vai a mil mundos nos que hai mil tempos para ser mil persoas distintas e poder vivir mil vidas dentro de mil casas que caben nunha casa...
Que casa é?
A casa na que se le.Cándido Pazó

A cita

2011-04-06T00:34:00.003+02:00

Cando se achega o mes de abril todos os que gozan coa lectura e a escritura saben que teñen unha cita no IES de Sanxenxo para participar no Certame Literario que vén acollendo de forma continuada, ao longo dos sete últimos anos, á mocidade dos distintos centros da zona.

Un total de cento oitenta estudantes foron este ano os presentados. A maior participación foi nas categorías B e C, que agrupa aos estudantes matriculados na etapa Secundaria. Corenta textos serán seleccionados como finalistas, dez por categoría, dos que sairán os premiados.

O traballo e os logros, de nenos e mozos, que co seu esforzo e ilusión foron quen de construír os seus relatos e os seus poemas é posible pola constancia dos profesores e profesoras dos distintos centros participantes que conscientes da importancia da educación colaboran e animan ao alumnado nunha tarefa de longo recorrido.

Os nosos parabéns!

É imprescindible ter que dicir algo interesante, querer dicilo e saber dicilo. Eliacer Cansino

Ofrécese poesía

2011-04-05T21:34:00.002+02:00

O século XXI, mellor en verso

2011-03-24T01:15:00.002+01:00

Finalistas

2011-03-22T00:48:00.005+01:00

No Día Internacional da Poesía publicamos os poemas finalistas do I Certame de Poesía En la órbita de los libros que disputarán os premios cos outros "novos poetas" seleccionados dos demais institutos participantes no Proxecto. Noraboa e sorte na fase final!!!

CATEGORÍA A

La órbita de los libros. JULIO SÚAREZ GÓMEZ 1º A
Me crucé contigo, tropezamos. LORENA MARTÍNEZ CASTRO 1º B
En la órbita de los libros. SHEILA MANSILLA OUBIÑA 1º C
Mares que no tienen sombras. THALIA GARCÍA ROCHA 2º A
Mujer, infierno y silencio. SARA MARTÍNEZ GARCÍA 2º C

CATEGORÍA B

Amarte así. DIEGO CACABELOS MARTÍNEZ 3º A
Me gusta cuando callas el silencio. ANA UHÍA PÉREZ 3º A
No me viene a la cabeza. RICARDO RODIÑO BALBOA 3º A
Soy uno de muchos viajantes. ADRIÁN MELÓN GÓMEZ 3º B
Cuando abres un libro, descubres su interior. SABELA CHAN MARCOS 4º A

Para ler os poemas seleccionados dos outros centros participantes, cliquea aquí

Máis información En la órbita de los libros

Consume preferentemente...

2011-03-18T00:34:00.002+01:00

Parabéns para Julio, Lorena, Sheila, Sara, Thalia, Ricardo, Ana, Diego, Adrián e Sabela porque os seus poemas foron seleccionados para participar no I Certame de poesía "En la órbita de los libros".

Grazas a todos eles, e tamén a Claudia e a María por facernos hoxe o agasallo de escoitalos na súa voz.

En marzo, poesía

2011-03-15T19:49:00.003+01:00

PROGRAMA

RECREOS POÉTICOS:

XOVES 3 MARZO:
Performance: Fútbol en verso.
Lugar: Campo de fútbol.
Participa: alumnado de 4º ESO.
Selección de poemas de: Yolanda Castaño, Estíbaliz Espinosa, Modesto Fraga, María Lado, Rafa Villar, Antía Otero, Baldo Ramos, Carlos Negro e Estevo Creus.

XOVES 10 MARZO:
Proxección de VÍDEOS- POEMAS: Na voz dos poetas
Lugar: Biblioteca
Selección dos vídeos:
- Ollos da cidade de Fran Alonso e Kiko Neves
- A Yolanda de Yolanda Castaño
- Si Dios fuera mujer de Benedetti
- Micropoemas de Ajo

XOVES 17 MARZO:
Recital poético – musical
Lugar: Biblioteca
Participan: Alumnado de todos os niveis
Selección de poemas de creación propia
Colabora Departamento de Música

XOVES 24 MARZO:
Poesía na rúa
Lugar: patio do recreo
Participa: alumnado de todos os niveis
Selección de poemas de autores contemporáneos.

I CERTAME DE POESÍA: En la órbita de los libros.
Para todos os niveis da ESO.
Participan os institutos do proxecto ARCE:

IES MEDITERRÁNEO. Cartagena
IES MIGUEL DURÁN. Badajoz
IES TORRE ATALAYA. Málaga
IES JOSEP SUREDA I BLANES. Mallorca
IES LLUIS COMPANYS. Barcelona
IES SANXENXO. Pontevedra

POEMAS- MÓVIL: Poemas da campaña “librosalacalle” colocados en diferentes espazos do IES.

CAMPAÑA PUBLICITARIA:Consume poesía.
Alumnado 4º ESO
Colabora Departamento Informática

PROXECCIÓNS NA ENTRADA DO IES:

O século XXI, mellor en verso.Mostra dos poetas máis novos da literatura galega e castelá.
Empuñando el alma. Homenaxe a Miguel Hernández na voz do cantautor Rubén Suáre

BÚSQUEDA DE INFORMACIÓN

Cuestionarios con preguntas sobre os autores e os poemas que se recitan ou se proxectan.
Poemas mutilados para completar.

VII Certame Literario IES Sanxenxo

2011-03-14T13:51:00.001+01:00

O alumnado participante inscribirase na Biblioteca do seu centro antes da data sinalada, ao mesmo tempo que entregará un ACRÓSTICO coas letras do seu nome a modo de autorretrato. Unha copia do seu escrito quedará gardada en formato dixital na biblioteca do seu centro para a súa posible publicación impresa xunto cos textos gañadores.

1ª. Fase de selección: realizarase en cada centro e enviarase a relación dos participantes por categorías antes do 21 de marzo ao endezo eléctrónico: bibliotecaiessanxenxo81@gmail.com

2º. Fase de realización. Terá lugar no IES Sanxenxo o 4 de abril de 10 h. á 12 h.

Cliquea sobre os enlaces para ver algúns exemplos de ACRÓSTICOS a modo de suxestión escritos en galego e en castelán.

Empuñando el alma

2011-03-02T16:32:00.001+01:00

Rubén Suárez envíanos un vídeo que recolle distintos momentos da súa xira no 2010.

Grazas por facernos disfrutar de novo dos versos do poeta na túa voz.

Para recordar a homenaxe a MIGUEL HERNÁNDEZ no noso centro pincha aquí

María Lado

2011-02-24T00:15:00.000+01:00

Que podemos facer coas palabras? Para que fixarse nelas?
Cando comezamos a descubrir que as palabras son realmente valiosas?
E se falamos de poesía, para que a necesitamos?

Ante un grupo numeroso de rapaces e rapazas que comezan a descubrir o potencial da palabra María Lado engaiolou a todos eles precisamente con ela, coa PALABRA.

Mil grazas!!!

Chegan as primeiras cartas

2011-02-18T22:07:00.001+01:00

Despois de varias semanas de espera, a curiosidade, a emoción e os nervios non se podían disimular ao recibir as cartas dos compañeiros e compañeiras dos institutos cos que participamos no Proxecto ARCE. Comezamos un intercambio epistolar no que a palabra escrita e o seu poder suxerente son prioridade. Os que se cartean poderán desenvolver a súa competencia comunicativa e as súas habilidades de expresión escrita aproveitando a posibilidade de contar as súas vivencias e pensamentos entre iguais. Establécese unha comunicación auténtica, alonxada de calquera outro exercicio académico.

Palabras de amor

2011-02-10T22:18:00.001+01:00

Feliz San Valentín !!

Invisibles

2011-01-30T23:49:00.003+01:00

" Cinco directores mostran o seu lado máis sensible ao dar protagonismo a cinco crises esquecidas pola sociedade:

a enfermidade do Chagas, a do sono, os nenos soldado de Uganda, a violencia sexual contra civís do Congo e os campesiños desprazados de Colombia.

Un desexo de dar voz a varios dos que quedaron mudos pola indiferenza. É unha humilde homenaxe a esas outras persoas que nunca apartaron a súa mirada deles. Pero sobre todo é a vontade de cinco directores por facer visibles os seus verdadeiros e únicos protagonistas, a aqueles que cremos e preferimos seguir crendo invisibles."

Título: Invisibles

Dirección: Wim Wenders, Isabel Coixet, Mariano Barroso, Javier Corcuera, Fernando León de Aranoa

Xénero: Drama, Documental
Reparto: Lia Chapman, Isabelle Stoffel
Produción: Javier Bardem

Poetízate!

2011-01-25T00:42:00.001+01:00

Dentro das actividades do programa do Proxecto ARCE figura a realización do I Certame de poesía entre o alumnado dos seis institutos participantes. Este é o cartel que vén de anuncialo.

Consulta as bases en En la órbita de los libros

Enredados nun mar de libros

2011-01-14T22:20:00.001+01:00

Cliquea aquí para descargar o catálogo

O Salón do libro infantil e xuvenil que se está a celebrar en Madrid está adicado ao mar. As augas salgadas tamén son as protagonistas este ano das lecturas que compartimos no Club Engánchate e de moitas outras que foron recomendadas polos diferentes Departamentos.

O Salón publica un magnífico catálogo que recolle unha ampla bibliografía dividida temáticamente en distintas seccións e que ven a aportar novas propostas de lecturas para engadir ao noso listado.

- Aventura: Lecturas de piratas

Sebastian Darke. Príncipe de los Piratas. Philip Caveney. Alfaguara, 2008
Julia y la voz de la ballena. Alvaro Ortiz. Edicions de Ponent, 2009

- Supervivencia: viaxes, islas, naufraxios

El ayudante de Darwin. Vicente Muñoz Puelles. Algar, 2009
El fugitivo de Borneo. Juan Madrid. Edebé, 2010
Travesía del horizonte. Javier Marias. Alfaguara, 2010

- Imaxes do mundo: contos, cantos, nostalxias

De profundis. Miguelanxo Prado. Norma, 2008
Gallego. Juan Farias; Xosé Cobas (il.). Fondo de Cultura Económica, 2006
El reductor de velocidad. Christophe Blain. Norma, 2008

-De coñecemento: "La mar de interesante"

Piratas. Geoffrey Malone. Anaya, 2010
El primer viaje alrededor del mundo. Antonio Pigafetta; Eduardo Alonso (adap.);Carlos Escudero (il.). Juventud, 2010
La vida en los océanos. Emma Helbrough. Libsa, 2009

O catálogo complétase cunha galería de imaxes marinas de 29 ilustradores e cunha sección adicada aos premios nacionais de literatura infantil e xuvenil e ilustración do 2010.Todo un luxo.

Protagonistas

2011-01-11T21:28:00.001+01:00

Como "biblioteca" que somos dun instituto de Secundaria, todo aquilo que vai dirixido especialmente a mocidade atrae a nosa atención. Por iso congratulámonos de dúas iniciativas que se puxeron en marcha dirixidas a este sector xuvenil e que desexamos compartir nun dos casos e ogallá visitar no outro. Trátase dunha páxina virtual Eu son leeder e da Biblioteca Cubit de Zaragoza

O Ministerio de Cultura lanza esta páxina virtual como unha campaña de promoción da lectura na que pretende identificar xuventude e lectura cun diseño actual, un manifesto de intencións, un directorio de blogs, un buscador e un xogo.

Es leeder porque les? Ou o que les faiche leeder?

Despexa calquera dúbida e entra en Eu son leeder.org

A Biblioteca Cubit foi deseñada polo arquitecto alemán Christian Schmitz e consta dos dous espazos diferenciados:

Un cubo de cristal que dá nome á biblioteca ten tres plantas:

- A primeira planta dispón de equipos para o acceso público a Internet.

- A segunda planta alberga a hemeroteca e a comicteca.

- A terceira planta é un espazo destinado a consulta e a realización de actividades de dinamización.

Na parte inferior deste cubo áchase a acollida e atención a usuarios así como os documentos

audiovisuais e electrónicos.

A Torre de Libros, co interior acristalado, conta con tres pisos e nela están ordenados os libros que conforman a colección da biblioteca.

Cubit combina os libros cos soportes audiovisuais e co uso intensivo de Internet e as tecnoloxías multimedia, nun espazo innovador que promove a comunicación e a interacción entre os seus visitantes a través do propio discurso arquitectónico. Ademais, concentra a oferta de medios naqueles fenómenos culturais que máis interesan aos mozos, como son Internet e informática, cómics, videoxogos e música. A colección inicial da biblioteca conta con 15.000 títulos en todos os soportes.

A nova biblioteca está situada dentro do recinto de Zaragoza Activa, desenvolvido polo Concello de Zaragoza, que á súa vez recuperou a localización onde antes se encontraba unha antiga fábrica azucreira, no barrio do Rabal.

Ler máis aquí

Felicitacións

2010-12-22T21:42:00.000+01:00

Nadal, bo tempo para a lectura!

2010-12-21T17:46:00.003+01:00

Como vén sendo costume achegamos as lecturas para este tempo de desexos, promesas e boas intencións. Con esta escolleita de historias, de sons, de voces... e de palabras, queremos felicitarvos as festas e desexarvos un feliz ano novo.

Sorpréndeo/a tamén en Nadal

2010-12-16T19:32:00.000+01:00

A iniciativa saíu da Biblioteca As Mariñas e gustounos. Trátase dunha boa campaña de lectura que comezamos esta mesma mañá a poñela en práctica. "Felicita as festas poñendo na man da persoa que ti elixas un libro. Agasalla palabras, soños, historias, aventura, maxia ou poesía. Tamén, por que non música ou cine... En definitiva, sorprende e déixate tamén sorprender. FELICES LECTURAS!! BO NADAL!!

Estratexias de comprensión lectora.

2010-12-15T18:42:00.001+01:00

estratexias de comprensión lectora

View more presentations from cadernodecores.

Fonte: A profa. Grazas!!

Vargas Llosa: " leer es la cosa más importante que me ha pasado en la vida"

2010-12-10T00:32:00.002+01:00

Un discurso emocionado e comprometido foi o que leu o martes 7 de decembro Mario Vargas Llosa ó aceptar o premio Nobel en Estocolmo: Elogio de la lectura y la ficción.

"Aprendí a leer a los cinco años, en la clase del hermano Justiniano, en el Colegio de la Salle, en Cochabamba (Bolivia). Es la cosa más importante que me ha pasado en la vida. Casi setenta años después recuerdo con nitidez cómo esa magia, traducir las palabras de los libros en imágenes, enriqueció mi vida, rompiendo las barreras del tiempo y del espacio […]

La lectura convertía el sueño en vida y la vida en sueño y ponía al alcance del pedacito de hombre que era yo el universo de la literatura. Mi madre me contó que las primeras cosas que escribí fueron continuaciones de las historias que leía pues me apenaba que se terminaran o quería enmendarles el final. Y acaso sea eso lo que me he pasado la vida haciendo sin saberlo: prolongando en el tiempo, mientras crecía, maduraba y envejecía, las historias que llenaron mi infancia de exaltación y de aventuras. Me gustaría que mi madre estuviera aquí, ella que solía emocionarse y llorar leyendo los poemas de Amado Nervo y de Pablo Neruda, y también el abuelo Pedro, de gran nariz y calva reluciente, que celebraba mis versos, y el tío Lucho que tanto me animó a volcarme en cuerpo y alma a escribir aunque la literatura, en aquel tiempo y lugar, alimentara tan mal a sus cultores. Toda la vida he tenido a mi lado gentes así, que me querían y alentaban, y me contagiaban su fe cuando dudaba. Gracias a ellos y, sin duda, también, a mi terquedad y algo de suerte, he podido dedicar buena parte de mi tiempo a esta pasión, vicio y maravilla que es escribir, crear una vida paralela donde refugiarnos contra la adversidad, que vuelve natural lo extraordinario y extraordinario lo natural, disipa el caos, embellece lo feo, eterniza el instante y torna la muerte un espectáculo pasajero. […]

Por el contrario, gracias a la literatura, a las conciencias que formó, a los deseos y anhelos que inspiró, al desencanto de lo real con que volvemos del viaje a una bella fantasía, la civilización es ahora menos cruel que cuando los contadores de cuentos comenzaron a humanizar la vida con sus fábulas. Seríamos peores de lo que somos sin los buenos libros que leímos, más conformistas, menos inquietos e insumisos y el espíritu crítico, motor del progreso, ni siquiera existiría. Igual que escribir, leer es protestar contra las insuficiencias de la vida. Quien busca en la ficción lo que no tiene, dice, sin necesidad de decirlo, ni siquiera saberlo, que la vida tal como es no nos basta para colmar nuestra sed de absoluto, fundamento de la condición humana, y que debería ser mejor. Inventamos las ficciones para poder vivir de alguna manera las muchas vidas que quisiéramos tener cuando apenas disponemos de una sola. Sin las ficciones seríamos menos conscientes de la importancia de la libertad para que la vida sea vivible y del infierno en que se convierte cuando es conculcada por un tirano, una ideología o una religión. Quienes dudan de que la literatura, además de sumirnos en el sueño de la belleza y la felicidad, nos alerta contra toda forma de opresión, pregúntense por qué todos los regímenes empeñados en controlar la conducta de los ciudadanos de la cuna a la tumba, la temen tanto que establecen sistemas de censura para reprimirla y vigilan con tanta suspicacia a los escritores independientes. Lo hacen porque saben el riesgo que corren dejando que la imaginación discurra por los libros, lo sediciosas que se vuelven las ficciones cuando el lector coteja la libertad que las hace posibles y que en ellas se ejerce, con el oscurantismo y el miedo que lo acechan en el mundo real. Lo quieran o no, lo sepan o no, los fabuladores, al inventar historias, propagan la insatisfacción, mostrando que el mundo está mal hecho, que la vida de la fantasía es más rica que la de la rutina cotidiana. Esa comprobación, si echa raíces en la sensibilidad y la conciencia, vuelve a los ciudadanos más difíciles de manipular, de aceptar las mentiras de quienes quisieran hacerles creer que, entre barrotes, inquisidores y carceleros viven más seguros y mejor. La buena literatura tiende puentes entre gentes distintas y, haciéndonos gozar, sufrir o sorprendernos, nos une por debajo de las lenguas, creencias, usos, costumbres y prejuicios que nos separan. […]

Volvamos a la literatura. El paraíso de la infancia no es para mí un mito literario sino una realidad que viví y gocé en la gran casa familiar de tres patios, en Cochabamba, donde con mis primas y compañeros de colegio podíamos reproducir las historias de Tarzán y de Salgari […]

Mi salvación fue leer, leer los buenos libros, refugiarme en esos mundos donde vivir era exultante, intenso, una aventura tras otra, donde podía sentirme libre y volvía a ser feliz. Y fue escribir, a escondidas, como quien se entrega a un vicio inconfensable, a una pasión prohibida. La literatura dejó de ser un juego. Se volvió una manera de resistir la adversidad, de protestar, de rebelarme, de escapar a lo intolerable, mi razón de vivir. Desde entonces y hasta ahora, en todas las circunstancias en que me he sentido abatido o golpeado, a orillas de la desesperación, entregarme en cuerpo y alma a mi trabajo de fabulador ha sido la luz que señala la salida del túnel, la tabla de salvación que lleva al náufrago a la playa. Aunque me cuesta mucho trabajo y me hace sudar la gota gorda, y, como todo escritor, siento a veces la amenaza de la parálisis, de la sequía de la imaginación, nada me ha hecho gozar en la vida tanto como pasarme los meses y los años construyendo una historia, desde su incierto despuntar […]

La literatura es una representación falaz de la vida que, sin embargo, nos ayuda a entenderla mejor, a orientarnos por el laberinto en el que nacimos, transcurrimos y morimos. Ella nos desagravia de los reveses y frustraciones que nos inflige la vida verdadera y gracias a ella desciframos, al menos parcialmente, el jeroglífico que suele ser la existencia para la gran mayoría de los seres humanos, principalmente aquellos que alentamos más dudas que certezas, […]

Es una necesidad imprescindible para que la civilización siga existiendo, renovándose y conservando en nosotros lo mejor de lo humano. Para que no retrocedamos a la barbarie de la incomunicación y la vida no se reduzca al pragmatismo de los especialistas que ven las cosas en profundidad pero ignoran lo que las rodea, precede y continúa. Para que no pasemos de servirnos de las máquinas que inventamos a ser sus sirvientes y esclavos. Y porque un mundo sin literatura sería un mundo sin deseos ni ideales ni desacatos, un mundo de autómatas privados de lo que hace que el ser humano sea de veras humano: la capacidad de salir de sí mismo y mudarse en otro, en otros, modelados con la arcilla de nuestros sueños. De la caverna al rascacielos, del garrote a las armas de destrucción masiva, de la vida tautológica de la tribu a la era de la globalización, las ficciones de la literatura han multiplicado las experiencias humanas, impidiendo que hombres y mujeres sucumbamos al letargo, al ensimismamiento, a la resignación. Nada ha sembrado tanto la inquietud, removido tanto la imaginación y los deseos, como esa vida de mentiras que añadimos a la que tenemos gracias a la literatura para protagonizar las grandes aventuras, las grandes pasiones, que la vida verdadera nunca nos dará. Las mentiras de la literatura se vuelven verdades a través de nosotros, los lectores transformados, contaminados de anhelos y, por culpa de la ficción, en permanente entredicho con la mediocre realidad. Hechicería que, al ilusionarnos con tener lo que no tenemos, ser lo que no somos, acceder a esa imposible existencia donde, como dioses paganos, nos sentimos terrenales y eternos a la vez, la literatura introduce en nuestros espíritus la inconformidad y la rebeldía, que están detrás de todas las hazañas que han contribuido a disminuir la violencia en las relaciones humanas. A disminuir la violencia, no a acabar con ella. Porque la nuestra será siempre, por fortuna, una historia inconclusa. Por eso tenemos que seguir soñando, leyendo y escribiendo, la más eficaz manera que hayamos encontrado de aliviar nuestra condición perecedera, de derrotar a la carcoma del tiempo y de convertir en posible lo imposible." MARIO VARGAS LLOSA

De Garcilaso a Raúl Vacas

2010-11-20T18:02:00.000+01:00

De novo, un ano máis Raúl Vacas volve a Galicia para impartir obradoiros de poesía por distintos centros da zona, dende Primaria no CEIP Espedregada de Raxó ata Bacharelato no IES de Vilalonga, pasando pola Secundaria no IES As Bizocas e tamén no noso instituto.

¿Por qué un obradoiro de escritura? As respostas, na propia voz dos poetas:

Escrito está en mi alma vuestro gesto,
y cuanto yo escribir de vos deseo. Garcilaso de la Vega

Las palabras cuando son leídas o escritas
tejen una relación íntima y necesaria en nuestra vida. Raúl Vacas

"A través de una Gaceta Literaria que se entrega a los alumnos se trabaja la poesía de Garcilaso y su influencia en poetas como Miguel Hernández, Luis García Montero, Aníbal Núñez o Amalia Bautista, y en narradores como Antonio Orejudo.

En el taller se trabajan diferentes propuestas de escritura (el calambur, la imitación, los sonetillos) y se analiza el ideal de belleza femenina renacentista y al Garcilaso cinematográfico, publicista y ecologista:" Obradoiros Vacas y Castaño.

Soneto XI de Garcilaso de la Vega

Hermosas ninfas, que, en el río metidas,
contentas habitáis en las moradas
de relucientes piedras fabricadas
y en columnas de vidrio sostenidas;

agora estéis labrando embebecidas
o tejiendo las telas delicadas,
agora unas con otras apartadas
contándoos los amores y las vidas:

dejad un rato la labor, alzando
vuestras rubias cabezas a mirarme,
y no os detendréis mucho según ando,

que o no podréis de lástima escucharme,
o convertido en agua aquí llorando,
podréis allá despacio consolarme.

AVE. (Versión del soneto XI de Garcilaso de la Vega)
Hermosas ninfas, que en el AVE dormidas
en sueños suspiráis enamoradas
y en clase preferente acomodadas
imagináis pasajes de otras vidas,

desamores de vueltas y de idas
sin rumbo, ni transbordos, ni paradas,
atrás las pertenencias mal halladas
en las consignas de las despedidas;

Dejadme un rato imaginar besando
vuestros labios, llorar y consolarme
en el final de un túnel, ya deseando

reclinar mi triste asiento y entregarme
al vaivén de este tren- ahora volando-
o aguardar mi destino y despertarme.

Raúl Vacas

PONTEpoética

2010-11-19T00:22:00.000+01:00

Este fin de semana tivo lugar en Pontevedra o primeiro festival de poesía PONTEpoética dirixido por Yolanda Castaño e coordinado por Antón Sobral, Xaime Toxo e Carlos Fontes.

Os poetas galegos María Lado, Lucía Aldao, Manuel Forcadela e Román Raña; as castelás Ada Salas e Elena Medel; os cataláns David Castillo e Josep Pedrals, e as poetas vascas Miren Agur Meabe e Leire Bilbao, foron os representantes, nesta primeira edición, da literatura actual do estado.

A simple presencia no escenario da súa persoa e a súa voz, harmonizada coa forza das palabras, converteron unhas tardes de chuvia en calidez e benestar para todos os asistentes.

Agardamos que o festival continúe e se consolide en Pontevedra!

"O segredo dos Hoffman"

2010-11-10T17:44:00.000+01:00

Este sábado13 de novembro, no Auditorio Emilia Pardo Bazán de Sanxenxo a Compañía Lagarta, Lagarta poñerá en escea o espectáculo O segredo dos Hoffman, unha adaptación da novela homónima de Alejandro Palomas.

Roberto Salgueiro, a quen moitos coñecedes por ter visitado o noso instituto, é o autor responsable da adaptación do texto, un guión eficaz e cargado de humor que acompaña o drama persoal de cada personaxe.

A dirección da posta en escea corre a cargo de Rosa Álvarez e entre os actores destacar a actuación de Ernesto Chao que interpreta ao patriarca da familia Hoffman, un cantante de éxito que vive en Buenos Aires e a de Belén Constenla no papel da filla.

O segredo dos Hoffman recolle as inquedanzas de catro personaxes dunha mesma familia que despois de anos atópanse no enterro da avoa. Con este pretexto, a súa propia vida vailles dar a oportunidade de achegarse e preguntar o que sempre temeron dicir.

Unha historia intensa con enorme carga emotiva que non deixará indiferente. Non a perdades!

" Empuñando el alma" II

2010-11-10T01:19:00.001+01:00

Open publication - Free publishing - More recital

GRAZAS, Rubén, por achegarnos ao POETA, ao home, ós seus poemas; por emocionarnos coa túa voz e a túa música.

GRAZAS, Sabela, Ana, Marina, Alejandro, Javier, Sergio, Laura e Lucinda por poñerlle voz aos versos de Miguel Hernández.

HORA DE LER: lecturas para disfrutar individualmente, formación do hábito lector

2010-11-07T19:58:00.002+01:00

Pódese vivir sen ler, abofé. Pero esta é unha opción que cada cidadán debe tomar en liberdade, nunca como consecuencia dun sistema que oculte, debilite ou faga imposible a lectura.

Antonio Basanta

Por que ler?
Por que un tempo adicado á lectura dentro do contexto educativo?

A hora de ler concíbese como unha contribución esencial para conquerir o obxectivo xeral do PLAN LECTOR de crear lectores competentes, de potenciar e desenrrolar no alumnado as competencias necesarias para practicar habitualmente a lectura e disfrutar lendo.Son 15 minutos tres días á semana de

LECTURA INDIVIDUAL E SILENCIOSA de forma simultánea en todas as áreas e niveis da etapa educativa dende 2007.

"Empuñando el alma"

2010-11-05T21:08:00.002+01:00

Rubén Suárez, cantautor chileno ofrecerá en varios institutos da zona un recital poético- musical como homenaxe a Miguel Hernández.

Sempre acompañado da súa guitarra escoitaremos na súa voz e tamén na voz de compañeiros e compañeiras de 4º ESO, poemas como

El niño yuntero,

Menos tu vientre,

Para la libertad,

Recoged esta voz,

LLegó con tres heridas...

De Rubén Suárez sabemos polo seu blog que "dende pequeno mostrou afección pola música, era daqueles nenos que facían graza cantando a última canción do momento; que en cada ocasión que tiña saía ao escenario, a ler un texto, recitar unha poesía, ou a cantar. Cando tiña 12 anos formou un grupo musical que cantaba cancións folclóricas para acompañar os bailes do grupo de danzas do seu colexio.

Na década dos 70, cando rematou o Liceo e cursaba estudos superiores, arranxounas para conseguir a súa primeira guitarra, con 18 anos. Así comezou todo, unha canción tras outra ían incorporándose ao repertorio; a finalidade entreter os amigos, reunirse con eles e pasalo ben guitarreando.

Chegou a década dos 80, os traballos eran escasos e os soldos ofertados non eran, o que se di, sueldazos. Ante este panorama laboral a alternativa era emigrar. Nos paneis da universidade anunciábanse traballos no estranxeiro, Brasil, Arxentina, España, principalmente. Rubén, con 21 anos, a carreira acabada, moitos currículos enviados e ningunha resposta, non era a excepción, ou quizais si.

Así comezou a gran viaxe, coa música ás costas"

O martes 9 aquí o teremos entre nós, grazas á xenerosidade e o bo facer da Biblioteca do IES de Vilalonga que se encargou de toda a xestión e organización.

Unha mostra do libro "Viento del pueblo" 1936 - 1937, no centenario do nacemento de M.H. "Recoged esta voz"

Aquí tengo una voz enardecida,

aquí tengo un vida combatida,

aquí tengo un rumor, aquí tengo una vida.

Abierto estoy, mirad, como una herida

Hundido estoy, mirad, estoy hundid

en medio de mi pueblo y de sus males.

Herido voy, herido y malherido,

sangrando por trincheras y hospitales.

Hombres, mundos, naciones, atended

escuchad mi sangrante sonido,

recoged mis latidos de quebranto

en vuestros espaciosos corazones,

porque yo empuño el alma,

empuño el alma cuando canto.

Aquí tengo una voz enardecida,

aquí tengo un vida combatida,

aquí tengo un rumor, aquí tengo una vi……….da.

Esta es su obra, esta:

pasan, arrasan como torbellinos,

y son ante su cólera funesta

armas los horizontes y muerte los caminos.

Aquí tengo una voz enardecida,

aquí tengo un vida combatida,

aquí tengo un rumor, aquí tengo una vida.

Recoged este viento, naciones,

hombres de este mundo, recoged este viento.

Aquí tengo una voz enardecida,

aquí tengo un vida combatida,

aquí tengo un rumor,
aquí tengo una vi……..da.

Bibliotecas:aprendizaxe,reflexión,reivindicación

2010-11-03T19:38:00.001+01:00

Este fin de semana tivo lugar en Santiago de Compostela, no Pazo de Congresos o III Encontro de Bibliotecas escolares de Galicia arredor do tema VARIACIÓNS SOBRE A LECTURA. Alí estivemos formando parte dun panel de experencias que amosaron o que se está a facer dende as bibliotecas dos distintos centros galegos e algún tamén de fóra.

Entre os ponentes das conferencias salientar a presencia de Teresa Colomer, Javier Celaya, Manuel Bragado e Antonio Rodríguez de las Heras sempre de interese para a reflexión e o debate.

Tamén este fin de semana publicábase no xornal Galicia Hoxe unha entrevista ao presidente de AGABEL

(Asociación Galega polas Bibliotecas escolares e a Lectura) co título Tempo agasallado na que se recoñecen moitos dos logros conseguidos nestes anos, aínda que todavía faltan por regular algunhas cuestións importantes como a creación da figura da persoa responsable da biblioteca escolar e o tempo de dedicación a estas actividades que lle son propias.

Tamén en inglés

2010-11-02T20:02:00.002+01:00

Seguimos aportando títulos para navegar por outros mares e por outras linguas. O Departamento de inglés fixo esta selección de lecturas axeitadas ao nivel do alumnado.

"Las bibliotecas se sacuden el polvo"

2010-10-24T18:13:00.003+02:00

Artigo de José Ángel Montanés publicado no País na edición catalana.(Vía Bibliobaquero)

Las bibliotecas han sido siempre lugares tranquilos y ensimismados donde los bibliotecarios intentaban ordenar el mundo con sus libros. Pero todo eso ha cambiado y se ha puesto patas arriba al irrumpir las nuevas tecnologías y convertirlas en lugares donde los usuarios escuchan música, ven películas, se reúnen y comparten experiencias, además de leer libros y otras publicaciones. Cada día se comercializan nuevos soportes electrónicos y la digitalización de todo tipo de contenidos es la norma. ¿Tiene sentido almacenar libros? ¿Tienen futuro las bibliotecas si ahora se puede descargar todo de Internet? Los responsables de las bibliotecas de Barcelona, que pusieron en marcha el Plan de Bibliotecas en 1998 para modernizar estos equipamientos, han hecho balance y han reflexionado sobre su futuro en unas jornadas.

Javier Celaya, fundador del portal cultural dosdoce.com, ha coordinado uno de los encuentros celebrados en la Biblioteca Joan Fuster, en los que han participado responsables de algunas de las bibliotecas más importantes de Europa y América, como la Library 10 de Helsinki, la Biblioteca de La Haya y la Biblioteca Pública de Nueva York. Según Celaya, en el mundo analógico había cabeceras, editores y bibliotecarios con crédito que aconsejaban lo que había qué leer, mientras que en el mundo digital se accede a la información sin reflexionar y de forma inmediata.

Celaya advierte que la tecnología tiene sesgo e intereses económicos. Afirma que España "consume de forma voraz las tecnologías; es el segundo país, tras Brasil, en el uso de las redes sociales y dedicamos más de tres horas diarias a navegar". El problema es desconocer cómo usar la información. "Y ahí las bibliotecas tienen un papel fundamental, ya que disponen de profesionales que saben filtrarla y organizarla para su uso, además de ser el único lugar que permite informarnos de forma creíble y con garantías de que lo que se lee no es utilizado con fines comerciales".

Los expertos reunidos en Barcelona abogaron por que las bibliotecas sean lugares donde no sólo se realicen "transacciones de libros y películas", sino que los usuarios se conviertan en creadores de actividad cultural y que las bibliotecas ayuden a formar a los jóvenes y hagan cambiar las cifras que indican que sólo el 10% de internautas aporta contenidos a la red. Además, defendieron que estos "centros de recursos" han de ser lugares sin barreras, de estructuras flexibles que permitan adaptar el espacio según las necesidades y los grupos de usuarios, incluso pidieron acabar con los mostradores y que el bibliotecario se relacione más y de forma más informal con los usuarios. Rebecca Federman, de la Biblioteca Pública de Nueva York, explicó que este acercamiento y la creación de blogs en los que los bibliotecarios explican sus gustos, habían conseguido aumentar la consulta de los fondos que nunca se solicitan y que giran en las bibliotecas alrededor del 90%. Tender hacia la especialización de los bibliotecarios, utilizar la mercadotecnia para dar a conocer los centros, construir bibliotecas más sostenibles, abrir los domingos y estandarizar horarios fueron otros aspectos debatidos.

En cuanto a los libros electrónicos, coincidieron en que su uso es imparable. Luis Collado, director de Google Books España, aseguró que pronto los lectores se convertirán en aparatos fáciles y baratos y que su empresa pondrá a la venta el acceso de dos millones de libros en catalán y castellano y 1.000 licencias para que las bibliotecas las gestionen y los libros puedan ser descargados.

Este año finaliza el Plan de Bibliotecas. Barcelona cuenta con 38 bibliotecas municipales y está construyendo seis más; el 46% de los barceloneses tiene carné -frente al 13% de 1998- y seis millones de usuarios utilizaron uno de estos centros en 2009. Además, las bibliotecas municipales han conseguido ser el servicio más valorado, por encima del metro y la recogida de basura.

En Galicia, teremos con nós a Javier Celaya

este fin de semana nos

III Encontros de bibliotecas escolares de Galicia.

Será toda unha oportunidade para continuar a reflexión e darlle todo o protagonismo

ás Bibliotecas e o seu papel na sociedade como colofón deste mes de outubro adicado a elas.

Navegamos por mares de tinta salgada

2010-10-18T00:35:00.003+02:00

Con bo vento comezamos a nosa travesía.
Un mar de palabras salpica á biblioteca e ás aulas que veñen de cargarse de lecturas para este outono.

Primeiras lecturas, primeiros mestres.

2010-07-14T16:10:00.001+02:00

Os amigos da UNED, capitaneados nesta ocasión por José Antonio Ponte Far (profesor de instituto), invítanme a falar en Ferrol de vellos mestres. Mestres con distintos rexistros e influencias diversas, dos que este ano se cumpre o centenario do seu nacemento: Torrente Ballester e Carballo Calero, ferroláns os dous. O terceiro é Luis Seoane, ao que haberá que volver noutra oportunidade. Os tres naceron no ano do cometa, tal que gustaba de lembrar don Ricardo cando falaba da súa xeración. Referíase ao cometa Halley, que disque cada 75 anos pasa por onda nós anunciando toda clase de prodixios, catástrofes e milagres.

Falamos dos mestres ferroláns e acabamos falando do bacharelato. Dicía Rilke que a patria do home é a súa infancia, que na infancia é onde se asentan os principios das cousas, a visión do mundo que nos ha de acompañar durante toda a vida (mitos, soños, valores, imaxinación, referencias, memoria). Max Aub afinou un pouco máis. «Un é de onde fixo o bacharelato», explicou nunha ocasión. O bacharelato ou ese periodo de tempo de formación que vai dende o final da infancia á primeira mocidade e que é onde o ser humano afronta os primeiros interrogantes, as primeiras angustias, as primeiras experiencias de confusión ou caos existencial (o sexo, o sentimento amoroso, a perda dalgún ser querido, a soidade, os primeiros fracasos, as primeiras traicións, a incerteza diante do futuro). De súpeto, os pais deixan de ser a solución que non se discute, a autoridade que nos protexe; vémonos obrigados a aceptar que nin sempre teñen razón nin sempre saben exactamente o que han facer, tan confusos coma o resto dos mortais, e algo aínda máis importante: que a vida que nos toca vivir irremediablemente habemos de vivila nós, sen paracaídas, sen o proteccionismo de outros. Nesa idade de encrucillada, que as máis das veces identificamos coa adolescencia, aparece case sempre a literatura, os primeiros libros.

Aparecen moitas máis cousas, por suposto. Pero tamén os libros. Non as lecturas de obrigado cumprimento, consumo regrado e exame de fin de trimestre que o sistema vén instalando dun tempo para acó, non. Falo da literatura, dos libros. E naturalmente, dos mestres, esa voz que anuncia e pon nas mans do lector ou da lectora a páxina axeitada no momento axeitado.

Porque cada lector ten un libro agardando por el, escrito para el, case diría que editado e fabricado para el: para axudalo a descubrir a vida. Se cadra non as respostas ás grandes preguntas ás que me refería antes, mais a experiencia compartida (a través da palabra, a curación da palabra), coma quen viaxa por entremedias de espellos polos que outros viaxaron antes, e que nos acompañan no camiño.

¿A que vén lembrar a don Ricardo e don Gonzalo? Don Gonzalo, profesor en Pontevedra nos anos da nosa adolescencia, puxo un día nas miñas mans de mozote que empezaba A peste , de Albert Camus, e Follas novas , de Rosalía de Castro. Don Ricardo, anos despois, Merlín e familia , de Álvaro Cunqueiro. Nunca llelo agradecerei abondo. Víctor Freixanes

La Voz de Galicia; domingo 11 de xullo de 2010

Pasión polo fútbol.

2010-07-12T22:47:00.001+02:00

A Biblioteca tamén se contaxia da euforia colectiva que desperta o mundo do fútbol. Aquí queda unha escolma de lecturas para revivir historias onde o balón cobra un significado máxico.

Engadir a esta lista o conto O Partido de Reis de Manuel Rivas, unha historia na que asistimos ao cambio na forma de tratar a un rapaz con síndrome de Down por parte dos seus compañeiros, precisamente a causa d fútbol.

E tamén, non podemos deixar de citar unha entrañable película do director arxentino Carlos Sorín, El camino de San Diego que reconforta ao espectador coa condición humana.

Bo verán de fútbol literario! Que o disfrutedes!!!!

Verbas para Rosalía

2010-07-11T19:54:00.005+02:00

O día 15 cúmprense 125 anos da morte de Rosalía de Castro.

Por que non aproveitar este aniversario para ler ou reler algúns dos seus versos? A súa sombra segue entre nós guiando o camiño das distintas xeracións de lectores e de poetas como Luz Pozo, Marilar Aleixandre, Dores Tembrás, Yolanda Castaño, Antía Otero... Cada unha delas recolle aspectos da súa obra e da súa figura como dun pozo cun potencial permanente de recursos. As súas herdeiras escriben dela e para ela:

Seguindo as túas pegadas

descalza de pé e perna

de Cornes ( u- los fermosos campos?)

ao cruceiro de Ramírez

vou apañando faragullas

do banquete de Conxo

(...)

Es parte da familia
nai, ás veces podemos
chamarte madrastra:
é tradición;

renegarmos de ti

que nos aprendiches a escribir

apropiareime da túa cabeza cortada

fareille un altar

cubrireina de flores ventureiras

(...)

se me chamas

encontrarei o camiño, faragulla a faragulla

profanaremos do bosque as umbrías

rabuñaremos novos cantares. Marilar Aleixandre.

Dous séculos máis tarde os teus ósos non asentan

e aínda procesionan o cadáver de peto en peto,

con ansía de mandar na estrela da pobre da tola,

deglutir as túas arestas feras

e acomodarte a ti, a inadaptable. Yolanda Castaño.

O certo é que o sorriso de Rosalía ao carón de Lady Di ou Julio Iglesias resultaba unha illa subversiva e evidentemente o subversivo incomodaba. Antía Otero.

Recomendamos unha antoloxía, axil e coidada publicada por Faktoría K para ler nestes días azuis e sen presas. A escolma de poemas pertencen aos libros Cantares gallegos e Follas novas. Belén Padrón dálle forma e cor a cada poema, plasmando nas súas ilustracións a súa visión do imaxinario ‘rosaliniano’. Imaxes de contido onírico e simbólico sobre o desamor, a morriña, a beleza da paisaxe, as inxustizas sociais, a saudade e o desacougo interior. Tendes o libro na Biblioteca. Achegádevos!

Máis información no cultural deste sábado 10 de xullo de A Voz de Galicia.

Imaxe de Rosalía: http://anibalmejuto.blogia.com/

Balance dos préstamos

2010-06-30T00:57:00.002+02:00

A demanda media mensual de recursos foi de 149 préstamos. Aínda que, como pode observarse na táboa, descendeu no mes de decembro no que, despois de terse realizado 179 préstamos no mes de novembro, baixáronse ós 90 nese mes. As solicitudes iniciaron un camiño ascendente a partir do mes de xaneiro, ata acadar o punto máximo no mes de maio cun total de 222 préstamos.

Con respecto a cursos anteriores a evolución do préstamo de fondos realizada pola Biblioteca do centro ten unha tendencia ascendente. Así o incremento deste curso escolar con respecto ao pasado acadou un 45% no acumulado do curso, pero esta tendencia tivo tamén o seu reflexo no mes a mes como se pode observar na gráfica.
Finalmente destacar que esta unha maior demanda dos fondos dase tanto por parte do alumnado como das nais e do profesorado, facendo este último préstamos tanto a nivel individual como para o grupo-aula. A continuidade do club de lectura contribuíu tamén a este incremento.

Análise e valoración feita pola profesora Mª Carmen, encargada da xestión da Biblioteca.

A clase máis lectora resultou ser 1º C e os máis lectores Luis Ángel, Javier, David e Samuel. Felicidades!

Chapuzóns de verán!

2010-06-22T19:33:00.000+02:00

Open publication - Free publishing - More lecturas

Escritores, poetas ... teñen a palabra!

2010-06-17T23:13:00.002+02:00

Un defínese como escritor ou escritora cando solta palabrerías estúpidas que carecen de lóxica algunha ou de nais que as amamantan cos seus esquemas ideais dunha realidade estreita, por iso eu son escritora, ou algo parecido, creo. Os escritores son, somos perdoádeme, malpensados, fillos de mil follas de papel reciclado, macabros se tomamos café, romanticones, insoportables e tímidos excepcionalmente. Así que en definitiva, son escritora, cunhas cantas ou poucas virtudes e defectos larguísimos que seguen destinguindo a miña prosa comodona.

Supoño que por todo iso presenteime a este concurso literario, coas tres ou catro historias no peto, vestindo o meu capuchón de nervios incansables e disposta a espir o bolígrafo fronte á cuartilla de papel pálida. Ana Uhía

Premiados:

CATEGORÍA A:

IRMA OTERO VÁZQUEZ
ISABEL LIMA MARTÍNEZ

CATEGORÍA B:

CLARA VARELA LEIRO
THALIA GARCÍA ROCHA

CATEGORÍA C:

CARLOS SOUTULLO CASTIÑEIRAS
PATRICIA LÓPEZ FONTÁN

CATEGORÍA D:

LAURA CACHEDA QUIÑONES
SARA AGUÍN SARTAGES

Premio de ilustración:

ANA UHÍA PÉREZ

Noraboa a tod@s!!

O hábito de organizar un contido mental e expresalo con claridade e corrección é a maior proba de madurez alcanzada polos bachareles e o mellor test para medir o avance do proceso educativo en todos os seus graos. F. Lázaro Carreter

Con Yolanda Castaño

2010-06-16T23:54:00.015+02:00

Esta poetisa, que moitos coñeceremos por presentar o programa "Cifras e Letras" da TVG, acudiu este pasado luns a darnos unha charla sobre a relación da súa vida coa poesía no VI Certame Literario, organizado polo I.E.S Sanxenxo. Neste certame máis de douscentos mozos mediron o seu talento na arte de escribir.

Volvendo con Yolanda, ela iniciou esta gala falando do seu novo comezo coa poesía, foinos relatando como ía gañando modestos concursos de poesía ata chegar aos máis importantes. Tras estes éxitos, ela decidiu que xa tiña suficientes poemas para escribir un libro, que máis tarde publicou. Todo isto acompáñoo con algúns dos seus poemas, normalmente de amor. Ela tamén falou de que a poesía era unha gran descoñecida para a maioría da xente, xa que esixía un pequeno esforzo lela, que non todos están dispostos a afrontar. Aínda que a poesía tamén era un camiño que moita xente seguía, pois moitas cancións son pura poesía, escondida entre a música, e moitos anuncios contiñan rimas que achegaban un atractivo ao produto. Definitivamente, foi unha reunión especial, que moitos recordaremos tanto como polos mozos premiados como pola fantástica actuación do grupo Elefante Elegante, e pola agradable compañía de Yolanda Castaño. Ricardo Rodiño

Ela chegou, cos seus pantalóns rosas, a súa camiseta violeta, viva, brillante. Pelo larguísimo. Falounos sobre a poesía, e non só iso, falounos sobre a lectura, a arte e a vida. Transmitiu a súa visión para que encontrásemos a nosa. Descubriunos todas e cada unha das caras da poesía. E sobre todo mostrounos o traballo, que as cousas máis bonitas, moitas veces son as máis difíciles de conseguir. Raquel Lorenzo

Aprendín, unha vez máis, que escribir non se trata de "debuxar" palabras nun papel. Non. O que plasmamos nese papel son sentimentos... e non debemos deixar de escribir se nos gusta, pois, simplemente, remataríasenos a maxia. É resumindo a mensaxe que, para a miña opinión, quería transmitirnos Yolanda Castaño na charla do luns. Esta moza, pero non por iso con menos experiencia, quixo que comprendésemos a paixón que ela sente ao escribir.

Co que máis quedei de todo o que dixo, é que para conseguir un texto que nos guste, debemos esforzarnos... si, pero tamén debemos equivocarnos. Din que na vida de erros se aprende, non? Pois na escritura pasa exactamente o mesmo. E por que? Porque como mellor se aprende é engurrando ese papel e tirándoo ao lixo, porque tarde ou cedo te decatarás de que o que poñía podería ter sido un comezo para unha boa historia, para unha carta... entón arrepentiraste e irás correndo a escribir todo o que recordas e á fin e ao cabo sempre che acabará saíndo algo moito mellor. Así que, xa sabedes, o truco está en non deixar de escribir; pois se non, simplemente, se vos rematará a maxia. Marta Otero

Gústome como nos falou da poesía dun xeito distinto á que o tiñan feito antes, díxonos que os poemas non teñen que ser só "romanticones" e de desamor senón que tamén poden tratar sobre as aparencias: -O que poden esconder. -O que menten. -O que enganan. E tamén que sen traballo, sen coller unha folla e un boli e deixar voar a nosa imaxinación, non conseguiremos nada, sempre hai que intentalo aínda que pensemos que nos vai saír mal. Sandra Viéitez

"Unha vez, nunha charla como esta, unha escritora deume un consello: non sigas ningún consello ' . Son palabras de Yolanda Castaño, unha muller alta, coa pel tizosa e a voz cantante, que ademais de falar de poesía recitou poemas. Quedeime sobre todo con esta recomendación: que con traballo, un chisco de imaxinación e moito moito amor pola literatura en todas as súas posibilidades pode facer que chegues a pregoar a prosa que aniña no teu ventrículo, os litros de poesía que dormen nas túas arterias, e a gallardía das túas ideas ás antípodas da humanidade, deglutindo chuvias de "deberías deixalo" e "proba outras cousas" que azoutan e mollan a fibra sensible, que nos fai chover a nós tamén, pero sempre aparece o raio de "non fagas caso, ti podes! e vímonos arriba como colosos, como o Empire State, fortes, e escribimos, e sentimos en letras outra vez. Sara Norat

Un pode comezar a escribir poesía, contos, historias... mesmo libros, por razóns moi diversas. Pódeste presentar a un un concurso porque necesitas algo de diñeiro ou porque queres darte algún capricho, como nos dixo Y.C. que lle gustaban uns pantalóns de coiro que custaban 100 euros e grazas a un pequeno concurso conseguiunos comprar e a partir de aí seguiu escribindo ata ata hoxe que segue escribindo poemas por que di que é a súa forma de expresar cousas que nunca podería explicar doutro xeito. Diego Cacabelos

A forma de ver a poesía de Yolanda Castaño pode chegar a ser inspiradora, por así dicilo. As súas poesías non encerran o mesmo, cada unha é distinta da outra. non se limita a falar do amor, a amizade ou doutros temas semellantes, se non que da renda solta a súa imaxinación e nos mostra outras formas novas de entender a poesía. Thalia García

Éme un pouco difícil expresar o que sinto cando tes diante túa alguén que acostumas ver na televisión. Como sempre a vía en Cifras e Letras... É moito máis guapa en persoa. No que máis me fixei cando estaba a dar a charla é en que recitaba os poemas divinamente, e non só recitábaos, senon que tamén articulaba os xestos dun xeito que facía que te meteses aínda máis no que dicía. Cando dixo o do pelo ela empezou a xogar co seu. Despois falounos de que ela era máis de letras que de cifras, o que é obvio. Debería escribir unha serie de novelas, desas que son moi grosas, con algún dos seus poemas polo medio, si, podería escribir a historia dunha poetisa que traballa nun concurso da televisión. Rebeca Rodiño

O pasado luns celebrouse o fallo do xurado do VI Certame Literario organizado por este o noso instituto no auditorio de Emilia Pardo Bazán coa voz de Yolanda Castaño, que entrecortábaselle ao chegar ao final da páxina en branco. O abrazo dun público de nobeles promesas literarias e moitos outros asentos ocupados sumiuse nas palabras da poetisa que, con elegancia levou o seu discurso en todo momento perfecto con algo así como "non sigas ningún consello" que parecía unha paradoxe, mais non o era; este era o alento da túa propia autoridade na boca doutra persoa, o teu orgullo, os teus soños empurrando á irrealidade no verdadero e agora, agora supoño que nada nin ninguén, a min polo menos, me apartará do camiño, da meta, do que empuño non na cabeza...deixémonos levar polas palabras de Yolanda, polas nosas e oídos xordos ao "non o fagas". Ana Uhía

"Aínda que os meus libros non se publicasen eu seguiría escribindo" Quédome con esta frase súa. Realmente demostrou talento. Gustoume moito e agardo que volva. Brais Portela

A prensa tamén recolle a celebración do acto.

Podedes ler unha ampla reportaxe no blog de A profa. Grazas, Pilar. !!