17/7/09

Sobre poetas e poesía



Dúas obras moi diferentes para lectores con intereses desiguais; o único en común é que as dúas acaban de ser publicadas e tratan de poesía ou poetas.

Mañana no será lo que Dios quiera é unha espléndida biografía escrita por García Montero sobre o poeta ÁNGEL GONZÁLEZ a quen lle tocou vivir a guerra española e as súas consecuencias.

O libro ábrese con dúas reseñas do propio biografiado:

Recuerdo que las comidas eran aquellos días alegres, prolongadas en largas sobremesas en las que se contaban historias extraordinarias. Mi madre estaba radiante y yo feliz, admirando a mis hermanos como pocas veces volví a admirar a alguien.

A novela vai recoller gran parte da infancia do poeta e a vida en Oviedo vista por uns ollos de neno co recordo da figura do pai, morto cando el tiña tan só dous anos e o papel que os seus irmáns maiores, fieis as ideas republicanas van exercer na súa vida.

Extraña educación, en la que coincidían la libertad casi absoluta -la guerra, en algunos aspectos, deja en paz a los niños- y las servidumbres más humillantes. Pese a todas las limitaciones -enormes- que derivan de esas circunstancias, aprendimos muchas cosas importantes, a decir no (en voz baja, por supuesto, pero con inquebrantable terquedad), a no darnos por vencidos a pesar de sabernos derrotados; a arrancar ilusiones de la desesperanza; a poner precio a la belleza...

Salpicada a lectura de fotografías e poemas de Ángel Gonzalez descubrimos como a súa vida se filtra nos versos. Serva como exemplo un breve poema, dos máis coñecidos que como el mesmo nos revela, pese as apariencias é un dos seus poemas máis pudorosos pois está dedicado a súa nai e a memoria de Soledad, a rapaza de gafas que o criou, como testimonio da entrega sen límites:


Le comenté.
Me entusiasman tus ojos.
Y ella dijo.
- ¿ Te gustan solos o con rimel?
- Grandes,
respondí sin dudar.
Y me los dejó en un plato y se fue a tientas.

O poema podedes escoitalo na voz do propio autor na colección Visor, lectura recomendada na guía de verán e dispoñible na Biblioteca do centro.

No que se refiere a Makinaria de Carlos Negro vos remito ao blog Trafegando Ronseis, onde atoparedes a lectura dun poema e un acertado comentario sobre o seu contido. Obra dirixida aos lectores mozos, amantes da velocidade e o risco, cun destino que fai gala ao apelido do autor cando se actúa de forma inconsciente.
Gazas Ronsel, polo adianto.







2 comentarios:

Ronsel dijo...

Grazas a ti, por suposto. Recoméndoche unha das miñas últimas lecturas: "Almas grises". Creo que acertarei. Xa me contarás.
Saúdos

Bibliomanía dijo...

De Philippe Claudel lin "LA NIETA DEL SEÑOR LINH", unha novela deliciosa. Seguro que esta outra non me defraudará.

Se ha producido un error en este gadget.